اصرار فعالان ناوگان صمود در لندن برای بازگشت به غزه
برای فعالان فلسطین هزینه همبستگی، هر چقدر هم که سخت باشد، کمتر از هزینه بیتفاوتی است و آنها به اتفاق آرا پذیرفتند که بگویند: ما مرعوب نمیشویم... ادامه خواهیم داد.
اشتراک گذاری :
به گزارش حوزه بینالملل خبرگزاری تقریب؛ در اسکله هانوفر در بریستول انگلستان، کشتی کایت، که سپیده دم دوشنبه به سمت سیسیل و سپس نوار غزه حرکت کرده بود، پهلو گرفت.
در این کشتی افرادی حضور دارند که برخی از آنها قبلاً این تجربه را داشتهاند: رهگیری در دریا، بازداشت، بازجویی و شکنجه و بدرفتاری. در مراسم بدرقه، فعالان بریتانیایی که به دلایل مختلف نتوانسته بودند به این سفر بپیوندند نیز حضور داشتند.
در میان آنها دکتر سو آنگ، بنیانگذار کمکهای پزشکی برای فلسطین، که به دلیل سرطان از سفر دریایی منع شده است؛ پرستاری به نام لی ایوانز، که در جریان "راهپیمایی پایداری" در مقابل سربازان مصری زانو زد و التماس کرد که اجازه عبور از مرز را پیدا کند و پروفسور دیوید میلر، که قبل از پیروزی در یک نبرد حقوقی با دانشگاه، از شغل خود به عنوان استاد دانشگاه اخراج شد، دیده میشوند.
تشدید بیوقفه
آنها در اسکله بریستول ملاقات کردند. برخی از آنها در حال آماده شدن برای حضور در کشتی هستند و برخی از آنها برای خداحافظی آمدهاند. اما آنها در یک نکته اتفاق نظر دارند: حمایت از آرمان فلسطین هزینه دارد و گاهی این هزینه هنگفت است.
ادواردو گیلیو، مهندس آمریکایی که در مأموریتهای قبلی برای ناوگان آزادی شرکت کرده بود، جزئیات رهگیری خود در کشتی "وجدان" در پاییز 2025 را بازگو میکند.
او میگوید که به بندر اشدود برده شده، جایی که «پنج دقیقه شکنجه» را تحمل کرده و افزوده که «مثل یک عمر برایش گذشته است» قبل از اینکه به زندان نقب (کتسیعوت) در صحرای نقب منتقل شود، سپس آزاد و تبعید شده است.
گیلو همچنین از حملاتی که همبندیهایش در دوران بازداشت متحمل شدهاند، صحبت میکند و توضیح میدهد که یکی از فعالان، توسط یک نگهبان زندان اسرائیلی مورد تجاوز قرار گرفته و سایر فعالان مورد تجاوز جنسی قرار گرفتهاند. او تأکید میکند که این تجربه را تکرار خواهد کرد و معتقد است که «هیچ بهایی برای نجات یک زندگی وجود ندارد» و آنچه او تحمل کرده، اگر به معنای نجات حتی یک زندگی باشد، ارزشمند بوده است.
دکتر سو آنگ، که به مدت ۴۴ سال مدافع برجسته آرمان فلسطین بوده است، سال ۱۹۸۲ را به یاد میآورد، زمانی که به عنوان جراح داوطلب در بیمارستان غزه در اردوگاه پناهندگان فلسطینی صبرا و شتیلا در غرب بیروت در طول حمله اسرائیل به لبنان کار میکرد. آنجا، او شاهد پیامدهای قتل عام صبرا و شتیلا و بعدها عواقب و گورهای دسته جمعی آن بود، که آغاز تحول او از یک صهیونیست به یک قهرمان آرمان فلسطین بود.
چرا آنها با وجود هزینه سنگین بازمیگردند؟
نکته اصلی ماجرا اینجاست. برای مهندس آمریکایی ادواردو گیگلیو، همه چیز به یک سوال ساده خلاصه میشود: هزینه نجات جان یک انسان چقدر است؟ او میگوید که نمیتوان برای آن قیمت تعیین کرد و هیچ کاری را نمیبیند که نتوان برای نجات شخص دیگری انجام داد.
در مورد سو آنگ، او این موضوع را از منظر تداوم میبیند. او میخواهد نسل جوان را تشویق کند تا سفری را که دههها پیش آغاز کرده است، ادامه دهند، حتی اگر قایق به غزه نرسد. او میگوید: "قایق ممکن است به غزه نرسد؛ اما عشق و همبستگی ما قبلاً محاصره را شکسته است."
بین محاکمه، شغل از دست رفته و آسیبهای ماندگار این تجربه، این افراد امروز در پیاده روهای بریستول ایستادهاند و میدانند که همبستگی بهایی دارد.
اما برای آنها هزینه همبستگی، هر چقدر هم که سخت باشد، کمتر از هزینه بیتفاوتی است و به اتفاق آرا پذیرفتند که بگویند: ما مرعوب نمیشویم... ادامه خواهیم داد.
