به گزارش حوزه بین‌الملل خبرگزاری تقریب. استفاده ارتش اسرائیل از فناوری‌های پیشرفته، داده‌های سایبری و ابزارهای هوش مصنوعی در کشتارها و اقدامات نسل‌کشی در غزه، نشان داده است که فناوری‌هایی که انتظار می‌رفت در خدمت بشریت باشند، می‌توانند به «ابزارهای کشتار دیجیتال» تبدیل شوند.

ارتش اسرائیل که بلافاصله پس از آغاز نسل‌کشی از اکتبر ۲۰۲۳، حملات گسترده‌ای را علیه نوار غزه آغاز کرد، همچنین لبنان، یمن، سوریه، ایران و قطر را نیز هدف قرار داد. در کنار روش‌های متعارف جنگی، استفاده از الگوریتم‌های هوش مصنوعی و پردازش انواع «کلان‌داده‌ها» در دوره اخیر، موجب گسترش ابعاد این کشتارها شده است.

خبرگزاری آناتولی بررسی کرده است که ارتش اسرائیل چگونه هوش مصنوعی را در فعالیت‌های نظامی خود در سرزمین‌های فلسطینی به یک سلاح کشتار جمعی و نظارت تبدیل کرده و سازوکار عملکرد سامانه‌هایی را که در این روند نقش دارند، تشریح کرده است.

کدها به سلاح تبدیل می‌شوند
مرکز هماهنگی غیرنظامی ـ نظامی مورد حمایت آمریکا که در نزدیکی مرز غزه ایجاد شده است، عملیات میدانی ارتش اسرائیل را به شبکه‌های اطلاعات دیجیتال متصل می‌کند.

در این مرکز، داده‌های لحظه‌ای مانند تصاویر ماهواره‌ای، اطلاعات بیومتریک، سیگنال‌های پهپادها و سوابق مخابراتی، توسط سامانه‌های هوش مصنوعی در یک مخزن واحد پردازش شده و مستقیماً در اختیار واحدهای نظامی قرار می‌گیرد.

پلتفرم «Maven» متعلق به شرکت آمریکایی Palantir که در این روند نقش فعالی دارد، اطلاعات به‌دست‌آمده از منابع مختلف را با یکدیگر ادغام کرده و فرآیند تعیین اهداف را به‌صورت خودکار انجام می‌دهد. از سوی دیگر، شرکت Dataminr که مورد حمایت سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (CIA) است، از طریق داده‌های شبکه‌های اجتماعی، تحلیل‌های لحظه‌ای از ریسک ارائه می‌کند.

به این ترتیب، اطلاعات پیچیده میدانی توسط مراکز داده و منابع خارجی پردازش شده و هم‌زمان به‌صورت اطلاعات و تحلیل‌های عملیاتی در اختیار نیروهای اسرائیلی قرار می‌گیرد. اسرائیل با استفاده از داده‌های ارائه‌شده توسط شرکت‌های جهانی مانند Palantir و Dataminr، عملیات خود را به مرحله‌ای دیگر منتقل کرده است.

کشتار غیرنظامیان با عنوان «خطای الگوریتم»
گزارش‌ها حاکی از آن است که اسرائیل در حملات خود به غزه از سامانه‌های مبتنی بر هوش مصنوعی مانند «Lavender» و «Where's Daddy» برای شناسایی اهداف استفاده می‌کند. اگرچه نام این سامانه‌ها ظاهری دوستانه و غیرنظامی دارد، اما در عمل برای ردیابی و تحت نظر گرفتن هزاران فلسطینی به کار گرفته می‌شوند.

سامانه «Where's Daddy؟» افراد را در فلسطین تا خانه و محل کارشان به‌طور مداوم دنبال می‌کند و هنگامی که وارد خانه می‌شوند، نیروهای اسرائیلی را مطلع می‌سازد. از طریق این نرم‌افزار، خانه‌های افراد هدف، بدون توجه به اینکه چه کسانی در داخل حضور دارند، بمباران می‌شود و وجود غیرنظامیان نادیده گرفته می‌شود.

سامانه «Lavender» نیز با تحلیل احتمال ارتباط فلسطینیان با حماس و دیگر گروه‌ها، ارزیابی‌هایی ارائه می‌دهد و بر اساس این تحلیل‌ها، در شکل‌گیری تصمیمات اسرائیل نقش ایفا می‌کند. گفته می‌شود پشت این سامانه‌ها شرکت Palantir قرار دارد که الکس کارپ، یکی از بنیان‌گذاران آن، پیش‌تر گفته بود: «من آشکارترین حامی اسرائیل هستم.»

شرکت Palantir که در ژانویه ۲۰۲۴ با اسحاق هرتزوگ، رئیس اسرائیل، و مقام‌های وزارت جنگ این کشور توافق‌نامه همکاری راهبردی امضا کرد، پذیرفته است که برای مأموریت‌های مرتبط با جنگ، در زمینه تعیین اهداف از ارتش اسرائیل حمایت می‌کند.

مسلح‌سازی هوش مصنوعی به این دلیل مورد انتقاد قرار گرفته است که به اسرائیل امکان می‌دهد کشته شدن غیرنظامیان را با عنوان «خطای الگوریتم» توجیه کرده و از مسئولیت حقوقی بگریزد.

اسرائیل برای کنترل مرزها و شناسایی هویت فلسطینیان از پهپادهای شرکت آمریکایی Easy Aerial و فناوری تشخیص چهره شرکت اسرائیلی Elbit Systems استفاده می‌کند. با استفاده از این سامانه‌ها، ابتدا هویت فلسطینیان شناسایی شده و سپس تمامی تحرکات آنان تحت نظارت قرار می‌گیرد.

این سامانه بدون توجه به هویت افراد، اطلاعات جمع‌آوری‌شده را به‌طور منظم در اختیار ارتش اسرائیل قرار می‌دهد و بدین ترتیب زیرساخت‌های نظامی و عملیاتی اسرائیل را تغذیه می‌کند. همچنین برای «کلان‌داده‌ها» یک آرشیو گسترده ایجاد می‌شود.

همکاری Palantir و تل‌آویو پس از سفر الکس کارپ و پیتر تیل، بنیان‌گذاران این شرکت، به اسرائیل در ژانویه ۲۰۲۴، شکل ملموس‌تری به خود گرفت.

این شرکت پس از امضای توافق با ارتش اسرائیل اعلام کرد که فناوری‌های هوش مصنوعی برای تعیین اهداف و تحلیل داده‌ها در اختیار ارتش قرار خواهد داد، اما جزئیاتی از این توافق منتشر نکرد.

کارپ اظهار داشت که پس از اکتبر ۲۰۲۳ و افزایش تقاضای اسرائیل برای فناوری، این شرکت محصولات جدیدی را که پیش‌تر در اختیار اسرائیل قرار نداده بود، عرضه کرده است.

کسی شما را زیر نظر دارد و درباره شما قضاوت می‌کند
«پروژه نیمبوس» به ارزش ۱.۲ میلیارد دلار که در آوریل ۲۰۲۱ میان اسرائیل و شرکت‌های گوگل و آمازون امضا شد، از مهم‌ترین پروژه‌های مرتبط با استفاده نظامی اسرائیل از هوش مصنوعی به شمار می‌رود.

در چارچوب این پروژه، مراکز ذخیره‌سازی ابری ایجاد شد تا داده‌ها به‌جای رایانه‌های فیزیکی، بر روی سرورهای اینترنتی ذخیره شوند. همچنین خدمات پیشرفته هوش مصنوعی و یادگیری ماشین در اختیار نهادهای دولتی و ارتش اسرائیل قرار گرفت. بدین ترتیب اسرائیل توانست ظرفیت خود را برای جمع‌آوری و پردازش داده‌ها در زیرساخت‌های داخلی افزایش دهد.

بر اساس اسناد فاش‌شده، پلتفرم Google Cloud امکان تشخیص چهره، طبقه‌بندی خودکار تصاویر، ردیابی اشیا و تحلیل احساسات از طریق صدا و تصاویر را برای اسرائیل فراهم کرده است. به این ترتیب، افراد نه تنها از روی تصاویر، بلکه از طریق رفتار و حالات چهره نیز مورد تحلیل قرار می‌گیرند.

ابزار هوش مصنوعی «AutoML» نیز می‌تواند هم‌زمان حجم زیادی از اطلاعات از جمله سوابق بازداشت فلسطینیان، طرح‌های حمله و گزارش‌های شناسایی را بررسی کرده و سناریوها و مختصات اهداف را تولید کند. به این ترتیب، اطلاعات و سناریوهای مختلف برای پشتیبانی از فرآیند تصمیم‌گیری در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند.

این سامانه همچنین اسناد مکتوب را تحلیل کرده و افرادی را که از عبارات تعریف‌شده به‌عنوان «ضد اسرائیلی» استفاده می‌کنند، شناسایی و ثبت می‌کند. علاوه بر این، تصاویر زنده دوربین‌های خیابانی و پهپادها را به‌صورت لحظه‌ای بررسی کرده و افراد و اشیا را ردیابی می‌کند.

این قابلیت‌ها نشان می‌دهد که اسرائیل از فناوری ابری تنها برای ذخیره‌سازی داده‌ها استفاده نمی‌کند، بلکه با تحلیل حجم عظیمی از اطلاعات توسط هوش مصنوعی، آن را به‌طور فعال در برنامه‌ریزی عملیات نظامی و فرآیندهای تصمیم‌گیری به کار می‌گیرد.

ادامه جنگ و اشغال در غزه
حملات اسرائیل که از اکتبر ۲۰۲۳ آغاز شده و اکنون به هزارمین روز خود رسیده است، نوار غزه را که بیش از ۲.۴ میلیون نفر در آن زندگی می‌کنند، به صحنه پاکسازی قومی و نسل‌کشی گسترده تبدیل کرده است.

در این مدت، بیش از ۸۰ درصد از سرزمین‌های فلسطینی اشغال شده و با استفاده از بیش از ۲۲۳ هزار تن مواد منفجره، حدود ۹۰ درصد منطقه دچار ویرانی گسترده شده است.

تعداد پیکرهای منتقل‌شده به بیمارستان‌ها به ۷۳ هزار و ۶۶ نفر رسیده و ۵۵ درصد جان‌باختگان را غیرنظامیان بی‌دفاع تشکیل می‌دهند که در میان آنان بیش از ۲۱ هزار و ۵۰۰ کودک و بیش از ۱۲ هزار و ۵۰۰ زن وجود دارد.

در فلسطین، هزاران خانواده به‌طور کامل از بین رفته و نامشان از ثبت احوال حذف شده است. همچنین وجود ۱۷۳ هزار و ۵۱۴ مجروح، فروپاشی نظام سلامت و از کار افتادن زیرساخت‌های آموزشی، ابعاد فاجعه انسانی در این منطقه را آشکار می‌کند.

انتهای پیام/