آیت الله شهید سید علی خامنهای صدای عقلانیت در برابر پروژه فتنه بود
امل المالکی، روزنامهنگار و فعال رسانهای برجسته عراقی
در بحبوحه تلاشها برای ایجاد شکاف میان مسلمانان، شهید آیتالله سید علی خامنهای با تأکید بر حرمت تکفیر و اهانت به مقدسات و حمایت از مقاومت، وحدت اسلامی را به راهبردی عملی برای مقابله با دشمن تبدیل کرد.
اشتراک گذاری :
خبرگزاری تقریب؛ حوزه بین الملل- امل المالکی: در سایه طرحهایی که با هدف تجزیه و متلاشی کردن پیکره امت اسلامی دنبال میشوند، صدای رهبر شهید، حضرت آیتالله سید علی خامنهای، بهعنوان صدایی عقلانی در برابر «پروژه فتنه» برجسته شد. ایشان وحدت اسلامی را تنها به یک شعار عاطفی محدود نکرد، بلکه آن را به یک حکم شرعی، راهبرد سیاسی و رویکردی عملی تبدیل کرد.
خطاب ایشان روشن بود: دشمن یکی است، قبله یکی است و قرآن یکی است؛ پس چرا با یکدیگر میجنگیم؟
ایشان دیدگاه خود درباره وحدت را بر سه اصل بنا کرد:
۱. حرمت تکفیر و تفسیق
رهبر شهید بارها تأکید میکرد: مسلمان کسی است که به شهادتین گواهی دهد، رو به قبله ما نماز بخواند و از ذبیحه ما بخورد؛ چنین فردی برادر دینی ماست.
بر همین اساس، تکفیر هر یک از فرق اسلامی را حرام دانست و آن را دریچهای به سوی ریخته شدن خون مسلمانان تلقی کرد.
۲. حرمت اهانت به مقدسات
ایشان در فتوایی تاریخی اعلام کرد که اهانت به نمادهای مورد احترام برادران اهل سنت، از جمله خلفای راشدین و همسران پیامبر(ص) و مادران مؤمنان، از نظر شرعی حرام است و ارتکاب آن گناهی بزرگ به شمار میرود. اینگونه اقدامات در نهایت در خدمت منافع دشمنان صهیونیست قرار میگیرد و به پروژه تفرقه میان مسلمانان کمک میکند.
۳. اصل دشمن مشترک
امروز آمریکا و رژیم صهیونیستی میکوشند به مسلمانان بگویند: تو شیعهای و تو سنی هستی. اما پاسخ ما این است: ما مسلمانیم.
از این منظر، هرگونه درگیری داخلی میان مسلمانان، خیانت به آرمان فلسطین و قدس تلقی میشود؛ زیرا اختلافات داخلی، توان امت اسلامی را در برابر دشمن مشترک تضعیف میکند.
دوم: مواضع عملی در حمایت از وحدت
رهبر شهید تنها به سخن گفتن درباره وحدت اکتفا نکرد، بلکه این رویکرد را در عرصه عمل نیز دنبال کرد:
۱. اعلام هفته وحدت اسلامی
ایشان بر احیای فاصله میان دوازدهم تا هفدهم ربیعالاول بهعنوان هفته وحدت اسلامی تأکید کرد تا این ایام به فرصتی برای گردهمایی شیعه و سنی حول محبت پیامبر اکرم (ص) تبدیل شود، نه زمینهای برای اختلاف درباره روز میلاد آن حضرت.
۲. حمایت از مقاومت فراگیر
ایشان از جریانهای مقاومت در فلسطین، لبنان، عراق، یمن و سوریه حمایت کرد، بدون آنکه مذهب آنان را معیار قرار دهد. با این رویکرد، دیوار «مذهبگرایی» از معادله رویارویی با دشمن کنار گذاشته شد و مقاومت بهعنوان عرصهای مشترک برای مسلمانان مورد توجه قرار گرفت.
۳. گفتوگو با علمای اهل سنت
رهبر شهید با شماری از علمای برجسته الازهر، علمای اتحادیه جهان اسلام و عالمان دینی پاکستان و اندونزی دیدار و گفتوگو کرد.
ایشان در این دیدارها تأکید داشت: اختلافات فکری ما از ۱۴۰۰ سال پیش وجود داشته است، اما مانع از آن نشده که یک امت واحد باشیم. پس بیایید اختلافات را کنار گذاشته و با خطر مشترک مقابله کنیم.
مقابله با رسانههای فرقهگرا
ایشان شبکهها و رسانههایی را که بهصورت شبانهروزی به توهین و ناسزاگویی میپردازند، «بلندگوهای استکبار جهانی» توصیف میکرد؛ حتی اگر این رسانهها نام اسلام را بر خود داشته باشند.
رهبر شهید، رابطه میان وحدت و قدرت را نیز مستقیم و روشن میدانست و بر این باور بود که اگر دستهای مسلمانان از یکدیگر جدا باشند، دشمن آنها را انگشت به انگشت قطع خواهد کرد؛ اما اگر متحد شوند و به یک مشت واحد تبدیل گردند، در برابر هر مستکبری خواهند ایستاد.
از همین رو، ایران در دوران رهبری ایشان از حامیان اصلی «محور مقاومت» بود؛ محوری که شیعه و سنی را در کنار یکدیگر گرد آورده است. در غزه مسلمان سنی در برابر دشمن میجنگد، در لبنان مسلمان شیعه مقاومت میکند و در یمن مسلمان زیدی در برابر تجاوز میایستد و همه آنان زیر عنوان مشترک «مقاومت» گرد هم آمدهاند.
خاتمه
رهبر شهید در یکی از سخنان خود خطاب به جوانان امت اسلامی تأکید کرد:
به جوانان امت توصیه میکنم: اجازه ندهید کسی از شما بپرسد شیعه هستید یا سنی. به او بگویید: من مسلمانم و دشمن من کسی است که کودکان غزه را میکشد و قدس را اشغال میکند.
دشمن واقعی، کسی است که مسلمانان را در هر نقطه از جهان به قتل میرساند و سرزمین و زندگی آنان را به اشغال و غصب درمیآورد.