وحدت؛ میراث نبوی، راهبرد علوی و نیاز امروز امت

به گزارش خبرنگار حوزه استان های خبرگزاری تقریب، یوسف برادران مهر در یادداشتی به مناسبت رحلت جانگداز حضرت رسول اکرم(ص) نوشت:
پیامبر اسلام(ص) در جامعه‌ای ظهور کرد که تعصب‌های قبیله‌ای و اختلافات دیرینه، یکی از عوامل اصلی پراکندگی مردم بود. هنر بزرگ پیامبر(ص) این نبود که تفاوت‌ها را حذف کند؛ بلکه توانست این تفاوت‌ها را زیر چتر یک هویت بزرگ‌تر، یعنی «امت اسلامی»، به هم پیوند دهد. پیمان‌های اجتماعی مدینه، تأکید بر برادری مسلمانان و هشدارهای مکرر نسبت به تفرقه، همگی نشان می‌دهد که حفظ انسجام جامعه، از ارکان مهم رسالت اجتماعی پیامبر(ص) بوده است.

این نگاه پس از پیامبر(ص) نیز در سیره اهل‌بیت(ع) ادامه یافت. امام علی(ع) با وجود اختلافات عمیق سیاسی و اعتقادی، در بزنگاه‌هایی که اصل اسلام و امنیت جامعه مسلمانان در معرض خطر بود، از تبدیل اختلاف به جنگ داخلی و فروپاشی جامعه اسلامی پرهیز کرد. در سیره دیگر ائمه(ع) نیز بر حفظ پیوند با جامعه مسلمانان و پرهیز از رفتارهایی که موجب تحریک و شکاف میان مسلمانان می‌شود، تأکید شده است.

این رفتار یک پیام مهم دارد: پایبندی به عقیده، با تفرقه‌افکنی یکی نیست و دفاع از هویت مذهبی نباید به نابودی هویت مشترک اسلامی منجر شود.

امروز نیز تأکید بر وحدت شیعه و سنی را باید در امتداد همین منطق تاریخی فهم کرد. وحدت به معنای حذف اختلافات فقهی و کلامی نیست؛ بلکه یعنی اختلاف، به دشمنی تبدیل نشود و تفاوت، بهانه‌ای برای فروپاشی قدرت و سرمایه اجتماعی مسلمانان نباشد. در جهانی که جریان‌های افراطی و قدرت‌های سیاسی از شکاف‌های مذهبی برای تضعیف جوامع اسلامی بهره می‌گیرند، بازگشت به میراث نبوی بیش از همیشه ضروری است.

از صدر اسلام تا امروز، یک حقیقت پابرجاست: شیعه و سنی می‌توانند در مسائل اعتقادی و فقهی اختلاف نظر داشته باشند، اما در توحید، قرآن، قبله، پیامبر(ص) و بسیاری از ارزش‌های بنیادین، یک امت‌اند؛ و حفظ این اشتراک بزرگ، نه فقط یک فضیلت اخلاقی، بلکه ضرورتی برای بقا و اقتدار جهان اسلام است.

انتهای پیام/