به گزارش حوزه استان های خبرگزاری تقریب، دومین سالگرد شهادت آیتالله سیدابراهیم رئیسی و یاران باوفایش، فرصتی مغتنم است تا نه در سوگ، که در بازخوانی مکتبی بنشینیم که در آن «خدمت بیمنت» با «شهادت مظلومانه» گره خورد. آنچه شهید رئیسی را در دل اهل سنت کردستان و تمام ایرانیان ماندگار کرد، فراتر از وعدهها، عمل صادقانهای بود که مرزهای مذهبی و قومی را درنوردید.
نخستین و برجستهترین ویژگی این شهید، ولایتمداری مطلق او بود. در نظام جمهوری اسلامی، خطقرمز حقیقی، تبعیت از ولیفقیه است. شهید رئیسی در این مسیر نه یک قدم از رهبری فراتر نهاد و نه یک قدم فروتر. او خود را سرباز ولایت میدانست؛ نه رئیسجمهوری که بخواهد راهی جداگانه بگشاید. به تعبیر امام جمعه شویشه، «تبعیت کامل از رهبری» بود که رئیسی را محبوب دل امت کرد. این اطاعت، نه از روی تقیه و نه از روی ضعف، بلکه از روی بصیرت و عشق به مسیر انقلاب بود. او نشان داد که ماندگاری مسئولان در گرو فاصله نگرفتن از قطب نمای ولایت است.
دوم، رسالت تبلیغی او در قامت یک مبلغ واقعی اسلام. شاید بهیادماندنیترین تصویر بینالمللی شهید رئیسی، لحظهای بود که در سازمان ملل، قرآن را بالا برد و فریاد زد: «این قرآن ابدی است و هرگز نمیسوزد.» در دنیایی که هتک حرمت کتاب مقدس مسلمانان به یک عرف زشت تبدیل شده بود، او بدون لکنت و با شجاعت، هویت اسلامی ایران را به رخ جهانیان کشید. این اقدام، فقط یک حرکت دیپلماتیک نبود؛ بلکه اعلام کرد که رئیسجمهور ایران، اول یک مسلمان معتقد است و سپس یک سیاستمدار. همین صراحت لهجه، برای امت اسلامی، بهویژه برادران اهل سنت که دل در گرو قداست قرآن دارند، پیام روشنی از صداقت داشت.
سوم، وحدتگرایی بینظیر در داخل و خارج. در مصاحبههای علمای کردستان، مکرراً شنیدیم که شهید رئیسی «هرگز میان شیعه و سنی تفاوتی قائل نمیشد.»
ماموستا فایق رستمی گفت که این نگاه فرامذهبی، دلهای اهل سنت را فتح کرد. او برای کردستان محروم، صنعت ریلی به ارمغان آورد و بیکاران را سر کار برگرداند؛ بیآنکه بپرسد مخاطبش اهل کدام مذهب است. در عرصه خارجی نیز، سیاست همسایهمحور و بازگرداندن روابط با کشورهای همسایه، ثمره همان نگاه وحدتگرایانه بود. او به درستی میدانست که جهان اسلام امروز بیش از هر زمان دیگری به اخوت و برادری نیاز دارد، نه به دامن زدن به اختلافات کهنه.
علاوه بر این سه رکن، «خدمت بدون مرز» او رمز محبوبیت بود.
ماموستا امجدی به یاد دارد که رئیسی «دولت خدمتگزار» را بر «دولت حاکم» ترجیح میداد. او شبانهروز کار میکرد و از حاشیههای پوپولیستی پرهیز داشت.
شهادت او در راه خدمت، تجلیل الهی از بندهای بود که عاشقانه در میدان ماند. امروز اگر مسئولان میخواهند در دل مردم ماندگار شوند، راهی جز ادامه سیره رئیسی ندارند: ولایتمداری بدون کموکاست، تبلیغ صادقانه پیام اسلام، و وحدتگرایی که مرزهای تفرقه را بشکند. شهید جمهور نشان داد که میتوان هم خدمتگزار بود، هم عزیز، هم ماندگار. و این، همان درس ماندگار مکتب رئیسی است.
انتهای پیام/
