نجات امت اسلام، نه در شعارهای توخالی، بلکه در اخلاص و بازگشت به روحِ برادری است

به گزارش خبرنگار حوزه استان های خبرگزاری تقریب، ماموستا ملادلیر حکیمی در یادداشتی آورده است:
 
در روزگاری که طوفانِ دشمنی از هر سو بر امت اسلام می‌وزد و بسیاری از دولت‌ها و ملت‌های کفر، آشکار و پنهان، برای تضعیف مسلمانان هم‌پیمان شده‌اند، دردِ بزرگ‌تر آن است که در درون خانه‌ خود نیز آتش اختلاف را شعله‌ور ساخته‌ایم.
 
این‌سو، مسلمانان و گاه حتی عالمانِ دین، به‌جای آن‌که مرهم زخم‌های امت باشند، درگیر تخریب شخصیت یکدیگر، هتک حرمت‌ها، نزاع‌های فرساینده و جدال‌های بی‌ثمر شده‌اند.
 
کارِ درس، تربیت، دعوت و اصلاح، زیر آوارِ کینه‌ها و منازعات دفن می‌شود.
 
بر زبان، شعارِ «امت واحده» جاری است؛ اما دل‌ها گاه از سوءظن، تعصب، خودخواهی و رقابت‌های ناسالم آکنده است.
 
ظاهرها رنگ وحدت دارد، ولی باطن‌ها زخمی و چرکین است و آنگاه، نتیجه روشن می‌شود؛ حجره‌هایی که باید چراغ هدایت باشند، خاموش می‌گردند.
 
طلاب و مدارس قربانیِ خواسته‌های شخصی و اختلافات میان اهل علم می‌شوند و نسلی که باید حامل قرآن و سنت باشد، در گردوغبار نزاع‌ها گم می‌شود.
 
اما با همه‌ این تلخی‌ها، راهِ مؤمن بسته نیست. مؤمنِ راستین، مأیوس نمی‌شود؛ چرا که خداوند درباره‌ بندگان خاص خویش فرمود: يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ (آنان در راه خدا مجاهدت می‌کنند و از سرزنش هیچ سرزنش‌کننده‌ای نمی‌هراسند.)
 
پس باید ادامه داد…
 
باید سنگریزه‌های مسیر را برداشت، هرچند دست‌ها زخمی شود و زبان‌ها ملامت کنند.
 
این سنت الهی است که قله‌ها، با صبر، اخلاص، غربت و تحملِ سختی فتح می‌شوند.
 
چه بسیار کسانی که در هیاهوی اختلافات خاموش شدند و چه اندک مردانی که در سکوت، چراغ علم و ایمان را زنده نگه داشتند.
 
امروز نیز نجات امت، نه در شعارهای توخالی، بلکه در اخلاص، ادب اختلاف، احیای علم، و بازگشت به روحِ برادری اسلامی است.
 
انتهای پیام/