به گزارش حوزه استان های خبرگزاری تقریب، برای سالها، استان کردستان در نگاه برخی مدیران و حتی افکار عمومی، در قابی امنیتی محبوس بود. زخمهای کهنه اوایل انقلاب، حوادث تلخ دهه شصت، و حضور گروهکهای ضد انقلاب در پارهای از مقاطع، سبب شده بود که فضای استان بیش از آنکه رنگ و بوی فرهنگ و هنر بگیرد، بوی مقررات انتظامی و محدودیتهای امنیتی بدهد. مردم نجیب و فرهنگدوست کردستان که در طول هشت سال دفاع مقدس، بیشترین شهید و فداکار مرزی را تقدیم نظام کرده بودند، گاه در غربتِ «نگاه امنیتی» نفسهایشان به شماره میافتاد. روشنفکران، نویسندگان و هنرمندان کرد، از سایه سوءظن بیرون نمیآمدند و گویی میان «مردم وفادار» و «حاکمیت دلسوز» دیواری بلند از بیاعتمادی قد علم کرده بود. این دیوار، حاصل کار دشمن نبود؛ حاصل نبودِ یک «نگاه پدرانه» بود که بتواند بر زخمها مرهم بگذارد و به جای انگشتنمایی امنیتی، بر گوهرهای فرهنگی و وفاداری مردمان این خطه تأکید کند.
نقطه عطف؛ وقتی پدر امت آمد
۲۲ اردیبهشت ۱۳۸۸ تمام معادلات را به هم ریخت. رهبر شهید، حضرت آیتالله خامنهای، پس از ۳۱ سال انتظار، قدم به سنندج گذاشتند. اما آنچه این سفر را از همه سفرهای مقامات پیشین متمایز میکرد، «نوع نگاه» بود. ایشان نیامده بودند که استان را از منظر گزارشهای امنیتی واصله ارزیابی کنند؛ آمده بودند که گوش شنوا داشته باشند برای درددلهای مردم، چشم بینا برای دیدن زیباییهای فرهنگ کردی، و قلبی مالامال از محبت پدرانه برای التیام زخمهای کهنه.
در اجتماع عظیم میدان آزادی سنندج، آنچنان استقبال کمنظیری رقم خورد که تصاویر رسانههای معاند را برای همیشه نقش بر آب کرد. مردمی که دشمنان نظام، آنها را «دور از انقلاب» معرفی میکردند، با شور و شوقی وصفناپذیر از رهبر خود استقبال کردند. رهبر شهید در همان سخنرانی اول، کردستان را «استان فرهنگی، سرزمین فداکاریهای بزرگ، سرزمین هنر و فرهنگ، سرزمین صفا و وفاداری و سرزمین مجاهدتهای خاموش» خواندند. این یک تغییر پارادایم محض بود: از «نگاه امنیتی» به «نگاه هویتی و فرهنگی».
نمادهای وحدت؛ از اذان شافعی تا دلجویی از بازماندگان
اما اوج شکوفایی این نگاه پدرانه را باید در دو اقدام نمادین و در عین حال عمیقاً راهبردی جست. اقدام اول: پذیرش بیدرنگ درخواست مردم برای پخش «اذان شافعی» از رسانه ملی. وقتی مردم کردستان خواستند که اذان به مذهب شافعی سر موقع پخش شود، رهبر شهید بیدرنگ پذیرفتند و دستور دادند. از آن سال تا امروز، این سنت حسنه هر روز در کردستان تکرار میشود. این اقدام، تنها یک مصوبه رسانهای نبود؛ یک پیام جهانی داشت: «در جمهوری اسلامی ایران، همه مذاهب در کنار هم تنفس میکنند و حاکمیت، مرزبان مشترکات است، نه حصار اختلافات.»
اقدام دوم: اشاره رهبر شهید به حوادث تلخ دهه شصت. ایشان فرمودند: «بسیاری از کسانی که در آن سالها در طرف مقابل نظام جان باختند، جوانانی بودند که متأسفانه گمراه شدند و خود و خانوادههایشان آسیب دیدند. خوب است که از این خانوادهها دلجویی شود.» این سخن، از جنس «شفای دلها» بود، نه «دادخواهی سیاسی». همین کلام نورانی سبب شد بسیاری از خانوادههایی که سالها با نظام فاصله داشتند، اندکی نزدیک شوند و زخمهای کهنه رنگ التیام بگیرد.
دستاوردهای ملموس؛ از پروژههای عمرانی تا نشاط اجتماعی
سفر رهبر شهید به کردستان، تنها محدود به شعار و نماد نماند. مصوبات این سفر که شامل ۱۲۹ طرح کلان با هزار و ۲۰۰ پروژه عمرانی و اعتباری معادل هفت برابر بودجه سالانه استان بود، چهره توسعهای کردستان را متحول کرد. جاده سنندج-مریوان، بیمارستان ۶۰۰ تختخوابی کوثر، گازرسانی به ۴۰۰ روستا، و صدها پروژه آبرسانی و ورزشی و بهداشتی، ثمرات ملموس آن حضور مبارک است. اما شاید مهمتر از همه اینها، «نشاط اجتماعی» و «امید به آینده»ای بود که در میان مردم کردستان ریشه دوانید. هنرمندان و نویسندگان دیگر از سایه اتهام بیرون آمدند، دانشگاهیان با اعتماد بیشتری به میدان آمدند، و زنان و مردان کردستان با احساس تعلق خاطر بیشتری پرچم ایران را بر فراز کوههای مرزی به اهتزاز درآوردند.
پس از شهادت؛ خون پدر امت، محکمتر از آهن
و امروز، پس از شهادت غمانگیز آن پدر مهربان، کردستان در ماتمی سخت اما سربلند به سر میبرد. نزدیک به هفتاد شب است که مردم ولایتمدار کردستان خیابانها را خالی نکردهاند و گرد رهبر جدید خود، «فرزند صالح» ایشان، حلقه زدهاند. تجربه تاریخی ثابت کرده است که خون شهدا، ملتها را ریشهدارتر میکند. امروز امت اسلامی با چشمانی بازتر دریافته است که دشمن (استکبار جهانی، صهیونیسم بینالملل) به هیچ کس رحم نمیکند؛ نه به پیر، نه به جوان، نه به رهبر و نه به دانشمند. پس تنها راه نجات، «وحدت» است؛ وحدتی که رهبر شهید در کردستان پایهریزی کرد و امروز با خونش آبیاری میشود.
کردستان امروز؛ الگوی تمام عیار همزیستی مسالمتآمیز
کردستان امروز، دیگر آن استان امنیتیِ دهه شصت نیست. کردستان امروز به گواه علمای اهل سنت همچون ماموستا فایق رستمی و ماموستا ابنالخیاط،
«الگوی تمام عیار وحدت عملی میان شیعه و سنی» است. مردم این دیار نشان دادهاند که اختلافات فقهی هرگز نمیتواند سد راه برادری دینی شود. در فتنههای اخیر، کردستان با هوشیاری مثالزدنی خود، بار دیگر ثابت کرد که «وفادار» و «بصیر» است. ماموستا ابنالخیاط به درستی تأکید میکند که «هر کس به امالمؤمنین، یا به صحابه، یا به اهل بیت توهین کند، نه شیعه است و نه سنی؛ بلکه نوکری بیگانه است.» این، اوج اندیشه وحدتگرایانهای است که رهبر شهید در کردستان نهادینه کرد.
وظیفه امروز؛ هوشیاری، وحدت، امید
امروز پس از شهادت پدر امت، وظیفه ما امت اسلامی بسیار سنگینتر از دیروز است. دشمنان انتظار دارند جامعه ایران دچار تفرقه و سستی شود، اما اراده الهی بر «نصرت مؤمنان» تعلق گرفته است. پیروزی از آنِ کسانی است که «امین» باشند و «متحد». خداوند در قرآن کریم فرموده است: «وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعًا وَلَا تَفَرَّقُوا» (همگی به ریسمان خدا چنگ زنید و پراکنده نشوید). رهبر شهید این ریسمان را در کردستان به نمایش گذاشت: توجه به مشترکات دینی، تحریم توهین به مقدسات، توزیع عادلانه امکانات، و دلجویی از همه کسانی که به هر دلیل از مسیر اصلی فاصله گرفتهاند.
علمای جوان اهل سنت امروز رسالت بزرگی بر دوش دارند: ترویج همان گفتمانی که رهبر شهید در اردیبهشت ۱۳۸۸ آغاز کرد. گفتمانی که در آن، «مسلمان» بودن بر «سنی» یا «شیعه» بودن مقدم است، و «امت اسلامی» بر «قومیت خاص» اولویت دارد. مردم کردستان سالهاست که این گفتمان را درک کردهاند و به آن عمل میکنند؛ حالا نوبت سایر نقاط جهان اسلام است که از این الگو بیاموزند.
اردیبهشت ماندگار
۲۲ اردیبهشت ۱۳۸۸ دیگر یک تاریخ ساده در تقویم نیست؛ یک «مکتب» است. مکتبی که به ما میآموزد چگونه میتوان با «نگاه پدرانه» دیوارهای بیاعتمادی را فرو ریخت، چگونه میتوان با «احترام به باورهای مذهبی دیگران» وحدت را معنا کرد، و چگونه میتوان با «خون شهادت» پیمان برادری را محکمتر از همیشه بست. کردستان امروز، با تأسی از همان مکتب، عزادار اما استوار، داغدار اما امیدوار، و سوگوار اما متحد، راه خود را ادامه میدهد. و ما به عنوان امت اسلامی، وظیفه داریم این میراث گرانبها را پاس بداریم و به جهانیان نشان دهیم که «خون پدر امت» نه تنها مسلمانان را سست نکرد، که آنها را مصممتر و متحدتر از همیشه در برابر استکبار جهانی قرار داد.
اللهم احفظ قائدنا و وحد کلمتنا علی الحق.
آمین یا رب العالمین.
انتهای پیام/
