فعال هلندی «ناوگان جهانی صمود»: به سوی ما گلولههای پلاستیکی شلیک کردند
جسی فان اسخایک، فعال هلندی شرکتکننده در «ناوگان جهانی صمود» که از سوی اسرائیل بازداشت شده بود، اعلام کرد نظامیان اسرائیلی با نشانهرفتن سلاح به سوی فعالان، به آنان گلولههای پلاستیکی شلیک کرده و با آنان همانند «مجرمان» رفتار کردند.
اشتراک گذاری :
به گزارش حوزه بینالملل خبرگزاری تقریب، فان اسخایک، دانشجوی ۲۱ ساله رشته تاریخ که در پایتخت هلند، آمستردام، زندگی میکند، در گفتوگو با خبرنگار آناتولی، درباره علت پیوستن خود به ناوگان، حملات اسرائیل به این ناوگان و آنچه در زندان تجربه کرده بود، سخن گفت.
فان اسخایک با بیان اینکه نتوانسته در برابر آنچه در غزه رخ میدهد سکوت کند، گفت: «دو سال و نیم است که همه تصاویر نسلکشی در حال وقوع را میبینند. من در بسیاری از اعتراضات در هلند شرکت کردم اما هیچکدام کافی به نظر نمیرسید. بزرگترین کاری که میتوانستم انجام دهم این بود که جسم و زندگی خودم را به میدان بیاورم.»
وی اظهار داشت قایقهای موجود در ناوگان بهصورت غیرقانونی توسط اسرائیل ربوده شدند و سلاحها به سوی آنان نشانه رفت. او افزود: «به سوی ما گلولههای پلاستیکی شلیک کردند. ما را با زور به عرشه قایق خودمان بردند. سپس با خشونت بازداشت شدیم و به مدت دو شب در کشتیهای نظامی بهصورت غیرقانونی نگه داشته شدیم؛ در حالی که ما در یک مأموریت انسانی و صلحآمیز حضور داشتیم.»
فان اسخایک با اشاره به شرایط نامناسب نگهداری فعالان گفت:۱۸۰ نفر را در ۴ کانتینر کوچک، درست مثل حیوانات نگه داشتند. بعضیها جایی برای خوابیدن نداشتند و مجبور بودیم شب را به نوبت در سرما قدم بزنیم. چون لباسهایمان را گرفته بودند، همه بهشدت سردشان بود. نمیدانستیم چه اتفاقی قرار است بیفتد.»
افراد زیادی به شدت کتک خوردند
او با بیان اینکه بعدتر در زندانی در اسرائیل نگهداری شدند و نظامیان اسرائیلی علیه فعالان خشونت فیزیکی اعمال کردند، گفت: «افراد زیادی بهشدت کتک خوردند. دندهها و بینی برخی دوستانم شکست. مرا از موهایم کشیدند، لگد زدند و کتک زدند. پیراهنم را بالا زدند، عکس گرفتند و به آن خندیدند. دستها و پاهایم را زنجیر کردند. مرا روی زمین کشیدند. سادیستترین چیزی که در زندگیام دیدهام، سرباز اسرائیلی است. نظامیان با درد و رنج مردم تمسخر میکردند. آنچه ما تجربه کردیم، تنها بخش کوچکی از چیزی بود که فلسطینیها هر روز با آن مواجهاند.»
فان اسخایک نظامیان اسرائیلی را «هیولا» توصیف کرده و گفت: «در سلولی که در آن بودیم، آثار خونی وجود داشت که متعلق به ما نبود. میدانستیم این خون متعلق به فلسطینیهاست. بعضیها میگفتند در سلولهایشان آثار اعدام دیدهاند. روی دیوارها به زبان عربی نوشته شده بود: "اگر جهان میدید در میان این دیوارها چه میگذرد، نه با اشک بلکه با خون گریه میکرد." این جمله مرا عمیقاً زخمی کرد.»
سرم را تا جایی که میتوانستم بالا نگه داشتم
فان اسخایک گفت نظامیان اسرائیلی با خشونت آنان را به جلو هل داده و سرشان را پایین میفشردند و افزود: «اما من سرم را تا جایی که میتوانستم بالا نگه داشتم، چون نمیپذیرم، اسرائیل سرم را پایین بیاورد. تنها چیزی که به ذهنم میرسید تفکردن بود، چون هیچ چیزی را که از اسرائیل میآید، قبول ندارم. اسرائیل یک کشور نیست. سربازانش هیولا هستند. با ما مثل حیوان رفتار کردند. این تفکردن تنها راهی بود که میتوانستم خشمم را بیرون بریزم، اما قطعاً کافی نبود. به همین دلیل دوباره خواهم رفت و باز هم به صورتشان تف خواهم کرد.»
وی همچنین با بیان این که دولت هلند در برابر بازداشت و بدرفتاری اسرائیل با فعالان واکنشی نشان نداده است، گفت: «دولت هلند حتی در حداقلترین سطح هم به ربودهشدن غیرقانونی شهروندانش واکنش نشان نداد. نادیدهگرفتن این واقعیت که اسرائیل رژیمی است که حقوق بینالملل را نقض میکند و بهصورت نظاممند انسانها را میکشد، شرمآور است. هلند با سکوت خود از اسرائیل حمایت میکند. این سکوت، هلند را نیز شریک این نسلکشی میسازد.»
فان اسخایک تاکیدکرد که تا زمانی که آنچه در غزه جریان دارد پایان نیابد، به فعالیتهای خود ادامه خواهد داد و گفت: «قطعاً دوباره خواهم رفت. هر قدر لازم باشد بازخواهم گشت و به مبارزه ادامه خواهم داد. اگر این نسلکشی به همین شکل ادامه پیدا کند، انسانیتمان را از دست خواهیم داد. نمیتوانیم اجازه دهیم چنین چیزی رخ دهد.»
واقعاً به کارهایی که دخترم انجام داده، افتخار میکنم
پدر فان اسخایک نیز اعلام کرد که از تصمیم دخترش برای پیوستن به ناوگان حمایت کرده، اما نگرانیهای زیادی را تجربه کردهاند.
فرانک فان اسخایک گفت: «واقعاً به کارهایی که دخترم انجام داده افتخار میکنم. با وجود سن کمش، مدتهاست در اعتراضات و مبارزات شرکت میکند. از آنچه رخ داده بسیار ناراحتم اما در عین حال کاری را که انجام داده بسیار شجاعانه و درست میدانم.»
او با بیان اینکه تصمیم دخترش برای پیوستن به ناوگان برای خانواده تصمیم دشواری بود، گفت: «خیلی ترسیده بودیم، چون میدانستیم چه ممکن است، رخ دهد. مدتهاست از آنچه بهویژه علیه فلسطینیها در اسرائیل رخ میدهد، آگاهیم. در ناوگانهای قبلی نیز حوادث بسیار جدی اتفاق افتاده بود.»
پدر فان اسخایک با اشاره به اینکه مداخله علیه ناوگان برای آنان «بسیار پرتنش و ترسناک» بوده است، افزود: «میدانستیم چنین اتفاقی خواهد افتاد. تصور سناریوی دیگری دشوار بود. حدود ۴۸ ساعت تقریباً هیچ خبری دریافت نکردیم. گاهوبیگاه تصاویری میرسید. در مقطعی تصاویر او را دیدم که هنگام پیادهشدن از کشتی تف میکرد. در دلم گفتم "تف نکن"، اما این کار را کرد و حالا میفهمم چرا. ممکن بود اتفاقات بسیار بدتری بیفتد. میترسیدم شدیدتر زخمی شود.»
او در پایان درباره لحظه دیدار دوباره خانوادگی گفت: «اینکه همراه همسرم و دو برادرش او را در آغوش بگیریم، بسیار زیبا بود. او یک خواهر هم دارد. برای همه ما لحظهای بسیار ویژه بود.»
لحظه دیدار با بن گویر
«فاتح وارول» دیگر فعالی که توسط نظامیان اسرائیلی مورد ضربوشتم قرار گرفته بود نیز لحظه دیدار خود با بن گویر را چنین توصیف کرد: «قبلاً هم بنگویر را در آن اطراف دیده بودم. با پرچم اسرائیل در دست راه میرفت. درباره ما از عباراتی مانند "اینها تروریست هستند" استفاده میکرد. وقتی نشسته بودم، از پشت میز روبهرو به سمت من شروع به حرکت کرد. من هم خیره به او نگاه میکردم. وقتی این را دید، همراه محافظانش به سمت من آمد و شروع به فریادزدن کرد. سخنان بسیار تندی علیه فلسطین مطرح کرد. گفت: "در اسرائیل فقط اسرائیلیها زندگی خواهند کرد. به اردوغان بگو، موفق نخواهید شد، نمیتوانید محاصره را بشکنید. همهجا مثل غزه خواهد شد." صحبتهای او توسط مترجم به زبان ترکی ترجمه میشد.»
وی گفت: «در حضور محافظانش به او پاسخ دادم. گفتم که تو آنقدر ارزش نداری که کسی به حرفت گوش بدهد. تو قاتل کودکان هستی. ما به اسرائیل نیامدهایم، بلکه به فلسطین آمدهایم." پس از این گفتوگو، رفتارشان با ما بسیار خشنتر شد. لباسهایمان را درآوردند و سپس ضربوشتم و شکنجه آغاز شد.»
دستور شکنجه را او داد
«فرحاد چالیشیه» از دیگر فعالان صمود گفت هنگامی که بنگویر به نزد آنان آمد، از آنها خواسته شد بایستند و چون بلند نشدند، شکنجه شدند: «نظامیان از ما خواستند بلند شویم. بلند نشدیم. بنگویر با خنده گفت: “خواهید دید” و رفت؛ سپس سربازان را فرستاد تا ما را شکنجه کنند.»
«حسین قیلیچ» نیز وقایعی را که پس از فریاد «فری فلسطین» از سوی فعال برزیلی «ریادن کاتارینا کاردوسو تلس» هنگام دیدن بنگویر رخ داد، چنین روایت کرد: «بلافاصله او را روی زمین انداختند و کتک زدند. یک تروریست اسرائیلی به صورت تلس لگد زد. همه کسانی را که اطراف آن زن بودند، شکنجه کردند. یکی از آنها هم من بودم.»
