موسس انجمن دوستی اسلامی استرالیا در گفتوگو با تقریب:
سیره عملی رهبر شهید الگویی برای تقویت وحدت میان مذاهب اسلامی است
موسس انجمن دوستی اسلامی استرالیا با تاکید بر ظرفیت قرآن کریم، سنت پیامبر اکرم (ص) و اهلبیت (ع) برای تقویت هویت مشترک مسلمانان، سیره عملی و رهنمودهای رهبر شهید را نیز الگویی برای تحکیم وحدت و همبستگی میان مذاهب اسلامی دانست.
اشتراک گذاری :
«قیصر طراد»، موسس انجمن دوستی اسلامی استرالیا در گفتوگو با خبرنگار حوزه بینالملل خبرگزاری تقریب، در رابطه با ترویج مبانی مشترک هویت مسلمانان اظهار داشت که برای ایجاد هویتی مشترک میان مسلمانان بر پایه آموزههای پیامبر محمد (ص) و اهلبیت (ع)، علما، نهادهای دینی و اندیشمندان در سراسر جهان بر چند راهبرد کلیدی تاکید دارند.
وی با تاکید بر متون و اصول مشترک بنیادین، گفت: «قرآن کریم مرجع مرکزی و غیرقابل انکار برای همه مذاهب و مکاتب اسلامی است. علمایی همچون شیخ محمود شلتوت، شیخ بزرگ الازهر، در گذشته بر این نکته تاکید کردهاند که فقه اسلامی در تمامی مذاهب اصلی، ریشههای مشترکی دارد که به قرآن و سنت معتبر بازمیگردد.»
وی با تاکید بر ظرفیت قرآن کریم، سنت پیامبر اسلام (ص) و اهلبیت (ع) برای تقویت هویت مشترک مسلمانان، گفت: برجسته کردن آیات و روایات بنیادین از جمله آیه مودت و حدیث ثقلین میتواند به کاهش اختلافات فرقهای در جهان اسلام کمک کند.
طراد با اشاره به آیه ۲۳ سوره شوری، معروف به آیه مودت، اظهار کرد: برای این آیه سه تفسیر اصلی مطرح شده است؛ محبت به اهلبیت، حفظ پیوندهای خویشاوندی با پیامبر(ص) در میان قریش و محبت و انجام اعمال صالحی که انسان را به خداوند نزدیک میکند. در دیدگاه نخست، «القربی» به امام علی (ع)، حضرت فاطمه (س)، امام حسن (ع) و امام حسین (ع) اشاره دارد و شماری از مفسران اهل سنت نیز این دیدگاه را نقل کردهاند.
وی همچنین به دو بیان مشهور از حدیث ثقلین، یعنی «کتاب خدا و اهلبیت من» و «کتاب خدا و سنت من» اشاره کرد و گفت: این دو دیدگاه را نباید در تقابل با یکدیگر قرار داد، بلکه میتوان آنها را مکمل هم دانست؛ چراکه اهلبیت (ع) الگوهای زنده و پاسداران سنت پیامبر (ص) هستند و پیروی از سنت نیز بر محبت و تکریم اهلبیت (ع) تاکید دارد.
طراد با تاکید بر ضرورت نهادینه کردن گفتوگوی علمی میان مذاهب اسلامی، گفت: نهادهایی مانند مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی باید برای ارتباط و همکاری نزدیک با علمایی که دیدگاههای متفاوت دارند، تلاش کنند تا زمینه دستیابی به نقاط توافق فراهم شود.
وی پیشنهاد کرد که گفتوگوهای منظم و علنی میان سخنرانانی که به صداقت و شجاعت شناخته میشوند، برگزار و این گفتوگوها در شبکههای اجتماعی بهطور گسترده ترویج شود.
زندگی عملی رهبر شهید، الگویی برای تقویت همبستگی میان اقوام و مذاهب مختلف
موسس انجمن دوستی اسلامی استرالیا گفت: «سیره عملی و رهنمودهای دینی شهید آیتالله خامنهای، از طریق چند اقدام مشخص، چارچوبی برای تقویت وحدت و همبستگی اسلامی ارائه میدهد. از جمله آنکه ایشان توهین به نمادها، شخصیتها و مقدسات مورد احترام اهل سنت، از جمله همسران پیامبر اکرم (ص) و صحابه را ممنوع اعلام کردند. این فتوا در سراسر جهان اسلام به عنوان اقدامی حقوقی و شرعی قاطع علیه تحریکات فرقهای مورد استناد قرار گرفته است.
وی گفت:ایشان با صدور احکام صریح، قمهزنی و دیگر شیوههای افراطی آسیبرساندن به بدن در مراسم محرم را ممنوع کرده و این اقدامات را حرام و از مصادیق بدعتهای دینی دانسته است. چنین اقداماتی علاوه بر آسیب رساندن به بدن، در جهان معاصر میتواند موجب بدنام شدن اسلام یا ایجاد نگاه تمسخرآمیز نسبت به اسلام و جامعه شیعه شود.
وی همچنین با اشاره به حمایت شهید آیتالله خامنهای از جوامع اهل سنت و اقلیتها اظهار کرد: ایشان بر برخورداری مناطق دارای اکثریت اهل سنت، از جمله سیستان و بلوچستان و کردستان، از توجه و امکانات توسعهای برابر تاکید داشته و بهطور منظم با علمای اهل سنت، بزرگان قبایل و رهبران قومی دیدار کرده است تا از مشارکت و حضور آنان در امور ملی اطمینان حاصل شود.
طراد همچنین حمایتشهید آیتالله خامنهای از نهادهای فعال در زمینه تقریب مذاهب، از جمله «هفته وحدت اسلامی» و «مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی» را مورد اشاره قرار داد و گفت: برای وفاداری به میراث فکری و عملی ایشان، این مجمع باید با دعوت از حامیان و شرکای بینالمللی، به نهادی با مشارکت گستردهتر و مشترک تبدیل شود تا تعهدی مورد حمایت دولتها برای تحقق تقریب میان مذاهب مختلف اسلامی شکل گیرد.
مداخله خارجی و افراطگرایی داخلی از عوامل تفرقه در جهان اسلام است
قیصر طراد گفت: «شهید آیتالله خامنهای در سخنان خود، دو بُعد اصلی، یعنی عوامل خارجی و داخلی، را از عوامل موثر در ایجاد تفرقه و چندپارگی در جامعه مسلمانان جهان برشمرده است.»
وی در رابطه با عوامل خارجی (مداخله بیگانگان و قدرتهای استکباری)، گفت: «ایشان معتقد بودند قدرتهای استکباری جهانی بهطور فعال از سیاست «تفرقه بینداز و حکومت کن» برای ضعیف، پراکنده و وابسته نگه داشتن جهان اسلام استفاده میکنند و با منحرف کردن منابع و ظرفیتهای مسلمانان از مسیر پیشرفت و توسعه جمعی، آنها را به سمت درگیریهای داخلی سوق میدهند.:
وی همچنین به عوامل داخلی (افراطگرایی فرقهای و جهل) اشاره کرد و افزود: «تعصب فکری، فقدان شناخت و درک متقابل، قبیلهگرایی و ملیگرایی، و جنبشهای افراطگرا ــ به ویژه جریانهای تکفیری از تمامی شاخهها که دیگر مسلمانان را کافر میدانند ــ از جمله سموم خطرناکی هستند که ایشان اشاره کردند و علیه امت اسلامی عمل میکنند.»
این اندیشمند استرالیایی خاطرنشان کرد: «شهید آیت الله خامنهای خطاب به امت اسلامی، گفتمان تکفیری و افراطگرایی، در کنار تحریکات فرقهای از سوی رسانهها را از فوریترین خطرات دانسته است. از این منظر، مقابله با تکفیریگری و مهار رسانههای تحریککنندهای که دشمنی میان شیعه و سنی را دامن میزنند، از اقدامات فوری و ضروری برای جلوگیری از نابودی جوامع اسلامی از درون به شمار میرود.»
چالشهای عدم تحقق وحدت و راهکارهای آن
طراد همزمان با چهلمین کنفرانس بینالمللی وحدت اسلامی اظهار داشت: اگرچه این کنفرانس به عنوان بستری مهم برای گفتوگو میان هزاران عالم و اندیشمند از سراسر جهان عمل کرده است، اما همچنان چند چالش اساسی و پایدار وجود دارد.
وی فاصله میان نظریه و عمل را یکی از این چالشها دانست که اغلب در سطح دولتها یا جوامع و بدنه اجتماعی به سیاستها و اقدامات عملی تبدیل نمیشوند و تشکیل کمیتههای اجرایی را راهکاری دانست که باید از متخصصان و کارشناسان برای کمک، هدایت و تشویق شرکتکنندگان در کنفرانس به منظور اجرای تغییراتی که پیشنهاد و بر سر آنها توافق شده است، استفاده شود.
وی چالش بعدی را رقابتهای رسانهای و تبلیغات دانست و گفت: «شبکههای ماهوارهای و رسانههای اجتماعی فرقهگرا همچنان به انتشار محتوای تحریکآمیزی ادامه میدهند که تلاشهای مربوط به وحدت و همگرایی را تضعیف میکند. باید یک منشور یکپارچه اخلاق حرفهای رسانهای در جهان اسلام تدوین شود و در کنار آن، شبکههای ماهوارهای و رسانههای دیجیتال مشترکی برای ترویج ارزشهای مشترک و افشای اطلاعات نادرست فرقهای ایجاد شود.»
وی تنشهای سیاسی و ژئوپلیتیکی را چالش دیگری عنوان کرد و ادامه داد: «رقابتها و اختلافات میان دولتها اغلب به حوزه گفتمان دینی کشیده میشوند و تلاشهای مربوط به تقریب مذاهب را به ابزاری برای پیشبرد منافع و اهداف سیاسی تبدیل میکنند. تلاشهای مربوط به وحدت باید در حوزههای معنوی، علمی، فرهنگی و بشردوستانه متمرکز شوند؛ حوزههایی که مستقل از تغییرات و تحولات روابط دیپلماتیک فعالیت میکنند.»
موسس انجمن دوستی اسلامی استرالیا در پایان فقدان مشارکت جوانان را عامل دیگر عدم گسترش وحدت دانست و خاطرنشان کرد: «گفتوگوهای علمی در سطح عالی اغلب به علمای ارشد محدود میماند و به مردم عادی و نسل جوان راه پیدا نمیکند. باید برنامههای بورسیه تحصیلی و حمایت از مدارس ایجاد شود و دانشآموزان تشویق شوند به جای تمرکز بر اختلاف و تفرقه، درباره وحدت و همگرایی بنویسند و برای این فعالیتها جوایزی در نظر گرفته شود.»
