«آخوند دوستمحمد میرحسنزاده»؛ آخرین شاگرد مکتب داغستانی و نماد وحدت در ترکمنصحرا
معاون فرهنگی مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی با تشریح ابعاد شخصیتی و تاریخی مرحوم «دوستمحمد آخوند میرحسنزاده»، از وی بهعنوان یکی از چهرههای اثرگذار در شکلگیری و تداوم حوزههای علمیه ترکمنصحرا، روحانی مبارز پیش از انقلاب و نماد وحدت و مرجع حل اختلاف میان اقوام منطقه یاد کرد.
اشتراک گذاری :
ناصر قلی سارلی معاون فرهنگی مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی در پی درگذشت «دوستمحمد آخوند میرحسنزاده» مدیر و مؤسس مجتمع حوزه علمیه شیخ داغستانی شهرستان کلاله، در گفتوگویی با خبرنگار حوزه فرهنگ و هنر خبرگزاری تقریب به تبیین جایگاه علمی، اجتماعی و تاریخی این عالم برجسته پرداخت.
وی با اشاره به پیشینه شکلگیری حوزههای علمیه در ترکمنصحرا اظهار داشت: در اوایل دهه ۱۳۰۰ هجری شمسی و همزمان با یکجانشینی ترکمنها، دو روحانی برجسته از منطقه داغستان یعنی عبدالقادر آخوند داغستانی و ابراهیم آخوند داغستانی به این منطقه مهاجرت کردند و پایههای نخستین حوزههای علمیه را بنا نهادند. پیش از آن، ترکمنها برای تحصیل علوم دینی به مراکزی همچون بخارا و خیوه (در محدوده کنونی ازبکستان و ترکمنستان) مراجعه میکردند.
سارلی افزود: مرحوم آخوند میرحسنزاده از نخستین و در عین حال آخرین شاگردان برجسته این مکتب علمی بود که تا سالهای اخیر در قید حیات بود و نقش مهمی در تداوم این جریان علمی ایفا کرد.
وی در ادامه با اشاره به سوابق مبارزاتی این عالم ترکمن تصریح کرد: مرحوم میرحسنزاده از روحانیون مبارز پیش از انقلاب اسلامی بهشمار میرفت و با چهرههایی چون آیت الله سید محمود طالقانی و آیت الله محمد حسینی بهشتی در ارتباط بود. پس از پیروزی انقلاب نیز این ارتباطات را حفظ کرد. یکی از نمادینترین جلوههای این همراهی، حضور وی در نماز جمعهای بود که به امامت شهید بهشتی برگزار شد و اقتدای او با دستان بسته به ایشان، تصویری ماندگار از وحدت اسلامی خلق کرد؛ تصویری که بعدها الهامبخش طراحی روی اسکناس ۵۰۰ ریالی نیز شد.
معاون فرهنگی مجمع تقریب با تأکید بر نقش اجتماعی مرحوم میرحسنزاده گفت: ایشان در منطقه گلیداغ صرفاً یک روحانی نبود، بلکه بهمعنای واقعی کلمه «بزرگ» جامعه محسوب میشد. مردم در اختلافات خود ابتدا به مسجد ایشان مراجعه میکردند و وی نقش نهادهای حل اختلاف امروزی را ایفا میکرد؛ بهگونهای که بهندرت اختلافی به مراجع قضایی کشیده میشد.
سارلی ادامه داد: نفوذ و جایگاه ایشان تنها محدود به ترکمنها نبود، بلکه سایر اقوام ساکن منطقه، از جمله کوچنشینان فصلی کرد نیز او را بهعنوان مرجع حل اختلاف میشناختند. حتی نهادهای دولتی، نظامی و انتظامی نیز برای تصمیمگیریهای محلی با ایشان مشورت میکردند و احترام ویژهای برای وی قائل بودند.
وی با اشاره به ارتباط گسترده مرحوم میرحسنزاده با مراکز دینی و مسئولان کشور افزود: ایشان از ابتدای انقلاب با نمایندگان رهبری در استان گلستان، از جمله آیت الله سید کاظم نورمفیدی در ارتباط بود و در حوزههای دینی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی در مسیر تقویت انقلاب اسلامی تلاش میکرد.
معاون فرهنگی مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی در پایان خاطرنشان کرد: تشییع پیکر این عالم برجسته، جلوهای از جایگاه والای او در میان مردم بود؛ بهگونهای که اقشار مختلف و اقوام گوناگون در این مراسم حضور یافتند. مرحوم میرحسنزاده در سالهای پایانی عمر خود از شهر گلیداغ به کلاله منتقل شده و در آنجا نیز به اداره مسجد و حوزه علمیه ادامه میداد.
