از الگوی امالبنین(س) تا مادران شهید؛ تجلی مادری در فرهنگ اسلامی
پژوهشگر حوزه علمیه با تاکید بر اینکه حضرت امالبنین(س) تنها یک نام تاریخی نیست، بلکه مکتب تربیتیِ زنده و جریانساز در فرهنگ اسلامی است، گفت: این مکتب در مادران و همسران شهدا تداوم یافته و تا امروز به تربیت سربازان مکتب ولایت و مقاومت کمک کرده است.
اشتراک گذاری :
حجتالاسلام و المسلمین احمدی اراکی، پژوهشگر حوزه علمیه، در گفتگو با خبرنگار حوزه اندیشه خبرگزاری تقریب و در آستانه سالروز وفات حضرت امالبنین(س)، با اشاره به جایگاه تربیتی و تاریخی این بانوی بزرگوار اظهار داشت: تاریخ اسلام چهرههای شاخص فراوانی را در خود جای داده است، اما برخی از این چهرهها از سطح یک «نام» فراتر رفته و به «نظامی تربیتی و الهامبخش» تبدیل شدهاند. حضرت امالبنین(س) یکی از این شخصیتهاست؛ بانویی که اغلب او را تنها به عنوان مادر حضرت ابالفضل العباس(ع) میشناسند، در حالی که حقیقت وجودی او بسیار فراتر از این عنوان است.
وی تأکید کرد: حضرت امالبنین(س) مکتبی است که در آن عشق به خدا، ولایت و حقیقت، بر هر عاطفه زمینی غلبه دارد. او با تربیت فرزندانی همچون حضرت عباس(ع) به جهان آموخت که چگونه میتوان انسانهایی ساخت که در سختترین شرایط تاریخی، قلههای وفاداری، ایثار و شجاعت را فتح کنند. بسیاری از لحظات ماندگار عاشورا از دامان او برخاست و این مسیر در تاریخ پس از عاشورا نیز ادامه یافت.
این پژوهشگر حوزه اندیشه با بیان اینکه مادران و همسران شهدا وارثان راستین این مکتب هستند، افزود: آنان نیز مانند امالبنین(س) عزیزترین سرمایههای زندگی خود را در راه آرمانهای الهی فدا کردند و چراغی را که این بانوی بزرگ برافروخت، در دوران انقلاب اسلامی، دفاع مقدس و امروز روشن نگه داشتند.
وی درباره نقش امالبنین(س) در همراهی با ولایت و دفاع از امام زمان خویش تصریح کرد: نقش تربیتی این بانوی بزرگ نه تنها به خانواده بنیهاشم محدود نبود، بلکه الگویی فرازمانی برای مادران شهید است. مادران شهید در سالهای جنگ تحمیلی و امروز در جبهه مقاومت، ادامهدهندگان همین مکتب هستند؛ عشقی الهی که با بصیرت و وفاداری عجین شده است.
احمدی اراکی با اشاره به ازدواج آگاهانه و هدفمند امالبنین(س) با امیرالمؤمنین(ع) گفت: درخواست امام علی(ع) از عقیل، فراتر از یک خواست خانوادگی بود؛ این انتخاب، اقدامی راهبردی برای آینده اسلام و تربیت نسل فداکار و بصیر بود. بنیکلاب به شجاعت و وفاداری مشهور بودند و امام(ع) با این ازدواج، پیوندی مبتنی بر «مهندسی تربیتی و معنوی» شکل داد که ثمره آن حضرت عباس(ع) و برادران فداکارش بود.
وی افزود: امالبنین(س) تنها همسری فداکار نبود، بلکه مدیر پروژهای الهی در خانه امامت بود. او با معرفت عمیق به جایگاه ولایت، فرزندان حضرت زهرا(س) را بر خود مقدم میداشت و هرگز اجازه نداد که عواطف شخصی مانع رسالت الهیاش شود. این رفتار، نشانه بصیرتی چندلایه است: فداکاری عاطفی، اجتماعی و معنوی.
وی ادامه داد: چهار فرزند امالبنین(س) چهار ستون ایثار در کربلا بودند. او آنان را چنان تربیت کرد که وفاداری را بر هر رابطه خونی ترجیح دهند و شجاعت را در مسیر حق معنا کنند. حضرت عباس(ع) با وجود قدرت بینظیر رزمی، عطش را بر نوشیدن آب ترجیح داد؛ این اوج تربیتی است که از دامان مادری عاشق ولایت برخاست.
این پژوهشگر حوزه علمیه گفت: داستان امالبنین(س) تنها یک روایت تاریخی نیست، بلکه «الگوی جامع تربیت نسل ولایی» است. مادران شهدا امروز وارثان این مکتباند؛ زنانی که دامن خود را مدرسه تربیت سربازان ولایت کردند و جوانانی را تقدیم اسلام نمودند که شجاعت و بصیرت را آگاهانه انتخاب کردند.
وی با اشاره به ابعاد اجتماعی و الهی شخصیت امالبنین(س) تصریح کرد: او یک «نظام تربیتی زنده» است که در آن محبت مادری در کوره عشق به ولایت تصفیه میشود و به عالیترین درجه ایثار میرسد. پرسش او از حال فرزندان حضرت زهرا(س) پیش از پرسش از فرزندان خود، سند روشنی بر پیروزی ولایت بر عواطف طبیعی است.
احمدی اراکی تأکید کرد: مادران و همسران شهدا در دوران معاصر، فارغالتحصیلان ممتاز همین مکتب هستند؛ آنان با بدرقه فرزندانشان به جبهههای حق علیه باطل و تحمل سختی فراق، نشان دادند که چگونه میتوان عشق الهی را بر تمام عواطف زمینی ترجیح داد و «عباسهای زمانه» را تربیت کرد.
وی در پایان خاطرنشان کرد: الگوی امالبنین(س) الگویی تاریخمصرفگذشته نیست، بلکه منشور جاودانه تربیت نسل مؤمن و انقلابی است؛ چراغی که از دامان او روشن شد، در خانوادههای شهدا و مدافعان حرم فروزان گشت و امروز تا ظهور حضرت ولیعصر(عج) روشن خواهد ماند. درود بر امالبنین(س)، آموزگار بیبدیل وفا، و بر همه وارثان او که دامان خود را مدرسه سربازان مکتب حسین(ع) کردند.
