خبرگزاری تقریب – سرویس سیاسی:

یک نویسنده آمریکایی با اذعان به نفوذ لابی صهیونیستی در ایالات متحده از دولتمردان کشورش خواست به این نفوذ به عنوان تهدیدی برای امنیت ملی آمریکا خاتمه دهند. به گزارش فارس، «جف گیتس»، نویسنده مشهور آمریکایی و تحلیلگر مسائل خاورمیانه، در مقاله‌ای با عنوان « لابی اسرائیل به چه قیمت؟»، در پایگاه اینترنتی «پلستاین تینک تنک» نوشت:" بیش از 46 سال پیش، «جان اف کندی،» رئیس جمهور وقت آمریکا، در صدد بود از رقابت تسلیحات هسته‌ای در خاورمیانه جلوگیری کند. در ماه ژوئن سال 1963 میلادی، کندی آخرین نامه از مجموعه نامه‌های پی در پی خود به «دیوید بن‌گوریون»، نخست وزیر رژیم صهیونیستی، را نوشت. هدف آن نامه‌ها همان چیزی بود که رژیم صهیونیستی اکنون از ایران مطالبه می‌کند یعنی «بازرسی‌های بین‌المللی از تاسیسات هسته‌ای این کشور.» تفاوت مهم این دو وضعیت این است که کندی با اطمینان می‌دانست که رژیم صهیونیستی، علیرغم اینکه خودش را دوست و متحد نشان می‌دهد، مکررا در مورد ساخت سلاح‌های هسته‌ای خود در رآکتور «دیمونا» در «صحرای نقب» به کندی دروغ گفته است." این تحلیل‌گر می‌افزاید:" بهترین حدس‌هایی که زده می‌شود حاکی از این است که رژیم صهیونیستی در فاصله سالهای 1962 تا 1964 میلادی اولین سلاح هسته‌ای خود را در جایی تولید کرد که اکنون یک زرادخانه هسته‌ای عظیم است، که تخمین زده می‌شود بین 200 تا 400 کلاهک هسته‌ای را در خود جای داده است. نامه کندی به بن‌گوریون به هیچ وجه دوستانه نبود. واژگانی که کندی به کار برد واژگان دیپلماسی نبود، بلکه آموزش‌هایی بود که قاضی در مورد تقصیر کیفری به هیأت منصفه می‌دهد. فرمانده کل قوای ایالات متحده در این نامه شدیداللحن تأکید کرد که کشوری که ادعا می‌کند متحد آمریکا است، باید «بدون هیچ شک منطقی» ثابت کند که سرزمین محصور صهیونیستی در حال ساخت سلاح‌های هسته‌ای نیست." در ادامه این مقاله آمده است:"‏ یک روز پس از آنکه نامه 15 ژوئن توسط سفیر ایالات متحده به تل‌آویو مخابره شد، بن‌گوریون به طور ناگهانی استعفای خودش را به دلایل شخصی نامعلوم اعلام کرد. با توجه به اینکه استعفای بن‌گوریون پیش از تحویل نامه به صورت فیزیکی اعلام شد، مولفین یهودی مرتبا ادعا می‌کنند که پیام کندی به بن‌گوریون نرسید. این ادعا کذب است. این توجیه، اطلاعات کنونی ما در مورد اعمال نفوذ پیوسته رژیم صهیونیستی بر روسای جمهور آمریکا - و در مورد قطع مستمر ارتباطات کاخ سفید با تل‌آویو - را نادیده می‌گیرد." به اعتقاد این نویسنده آمریکایی با محروم شدن کندی از کابینه صهیونیستی که بتواند با آن مذاکره کند، پیروزی در زمینه امنیت ملی از او سلب شد؛ پیروزی که می‌توانست دنیا را از شر مشکلی نجات بدهد که وی تقریبا نیم قرن پیش آن را پیش‌بینی کرد. با نگاه به گذشته، متوجه می‌شویم که چنان رفتاری از جانب رژیم صهیونیستی سوالات مرتبطی را در مورد توانایی ایالات متحده - یا هر کشوری - برای مواخذه افراطیون صهیونیست مطرح می‌کند.