از دیدگاه فقهای شیعه و سنی آیا تزریق آمپول وریدی و سرم در ماه رمضان مبطل روزه است یا خیر؟

خبرگزاری تقریب - سرویس ادیان:

از دیدگاه فقهای شیعه و سنی آیا تزریق آمپول وریدی و سرم در ماه رمضان مبطل روزه است یا خیر؟

به گزارش خبرگزاری تقریب، در پاسخ به این سوال، به استفتائات فقهای شیعه و سپس فتاوای علمای اهل تسنن می پردازیم.

حضرت "امام خمینی"(ره): احتیاط واجب آن است که روزه‏دار از استعمال آمپولی که به جای غذا به کار می رود، خودداری کند. ولی تزریق آمپولی که عضو را بی حس می‏کند یا به جای دوا استعمال می‏شود، اشکال ندارد. (رساله توضیح المسائل، م 1576)



حضرت "آیت الله‏ خامنه‏اى": احتیاط واجب آن است که روزه‏دار از آمپول‏هاى مقوّى یا مغذّى و هر آمپولى که در رگ تزریق مى‏شود و نیز انواع سرم‏ها خوددارى کند، لکن آمپول‏هاى دارویى که در عضله تزریق مى‏شود و نیز آمپول‏هایى که براى بى‏حسّ کردن به کار مى‏رود، مانعى ندارد. (اجوبة الاستفتاءات، س 767)



آیت الله‏ "مکارم شیرازی" نیز می فرماید: تمام انواع تزریقات براى روزه‏دار اشکال دارد، مگر تزریقات موضعى مانند آمپولهایى که براى سِر کردن عضو مى‏زنند. (توضیح المسائل مراجع، م 1576)



فتوای آیت الله "صافی گلپایگانی" چنین است: احتیاط‌ مستحب‌ آن‌ است‌ که‌ از استعمال‌ آمپول‌ و سرم‌ خودداری‌ کند و اگر لازم‌ شد و تزریق‌ کرد روزه‌اش‌ باطل‌ نمیشود. (جامع الاحکام، ج 1، س 473)

آیت الله" بهجت"(ره): تزریق سرم روزه را باطل مى‏کند. (دفتر آیت الله بهجت)

آیات عظام "سیستانی"، "نوری همدانی" و "وحید خراسانی": تزریق آمپول روزه را باطل نمی کند، خواه جنبه غذایی و تقویتی داشته باشد، یا جنبه دوایی و مانند آن. (دفتر آیت الله نوری همدانی؛ دفتر آیت الله سیستانی)

آیت الله "فاضل لنکرانی": اگر آمپول جنبه غذایی و تقویتی داشته باشد باید از تزریق آن خودداری کرد، ولی اگر جنبه دوایی دارد و یا عضو را بی حس می کند، تزریق آن اشکال ندارد. (جامع المسائل، ج 2، س 442)

و اما فتاوای علمای اهل سنت در این رابطه:

دکتر "علی جمعه" مفتی مصر می گوید: آمپولی که شخص به عنوان دارو یا تقویتی یا مخدر در رگ یا عضله تزریق می‌کند، موجب بطلان روزه نیست.



اما در مورد کپسولهای مقعدی، بسیاری از علمای اهل سنت قائلند که روزه را باطل می‌کند. به جز برخی از پیروان مذهب مالکی که آن را مبطل روزه نمی‌دانند و قائلند که اگر شخصی از این کپسول‌ها برای درمان استفاده کند، روزه وی صحیح است و قضای روزه بر او واجب نیست، هرچند که مستحب است قضای آن را بگیرد.