جشن آغاز مذاکرات مستقیم رژیم صهیونیستی با تشکیلات خودگردان فلسطین در کاخ سفید درحالی برگزار شد که یادآور مراسمهای مشابه از کمپ دیوید گرفته تا توافق اوسلو و وادی عربه است اما شرایط طرفهای حاضر دراین جشن چشم انداز امید بخشی از این مذاکرات را برای آنان فراهم نمی کند .

نگاه به وضعیت اوباما ، نتانیاهو ، ابومازن ، مبارک و ملک عبدالله نشان می دهد هدف راهبردی مشترکی آنان را دراین جشن جمع نکرده است بلکه هریک از طرفهای شرکت کننده بدنبال اهداف خاص خود است و یا درچارچوب اهداف دیگران به دور تازه مذاکرات سازش درحالی تن می دهد که تجربه روند گذشته سازش نتیجه ای جز از دست رفتن فزاینده حقوق فلسطینیان نداشته است .
باراک اوباما درحالی می کوشد با میزبانی این مذاکرات نقش جیمی کارتر و بیل کلینتون ، همتایان دمکرات گذشته ، خود را تکرار کند که می داند با توجه به شرایط موجود در اراضی اشغالی چیزی برای مذاکره نمانده است اما اوباما به دستاورد ملموسی نیازمند است تا معادلات داخلی وخارجی را به سود آمریکا ، دمکراتها وخود تغییر دهد .
او که با شعار پر زرق و برق تغییر به عنوان پیل بان پیروز وارد کاخ سفید شد اینک بیشتر چهره دلقک را دراذهان آمریکائیها ترسیم می کند و از این رو طی ماههای آینده و پیش از انتخابات ميان دوره ای کنگره بیشترین تلاش را برای برداشتن گامهای تاثیرگذار برافکار عمومی بعمل خواهد آورد .
ایجاد تغییر در نقشه حضور ارتش آمریکا درخاورمیانه بویژه بزرگنمایی خروج بخش اعظم نظامیان آمریکا از عراق ، معطوف ساختن افکار عمومی آمریکا به ادعای اولویت قرار گرفتن حل مشکلات اقتصادی داخلی بجای مشکلات خارجی و اهتمام به روند سازش مهمترین محورهای سیاست اوباما تا مرحله پیش از انتخابات خواهد بود و نمایش دور جدید مذاکرات در کاخ سفید( که بازیگردانی لابی صهیونیستی (ایپک) نقش اساسی را درشکل گرفتن آن ایفا کرد) می تواند به ترسیم تصویر مورد دلخواه جریان حاکم برآمریکا کمک کند .
مشکلات فزاینده نظام مصر بویژه موضوع جانشینی حسنی مبارک با توجه به بیماری وی عواملی است که موجب می شود مبارک از هرگونه راه حل حتی موقت ومرحله ای استقبال کند که بتواند زمینه عبور از بحران داخلی با کمترین زیان و انتقال قدرت به فرزندش جمال را فراهم آورد .
برای شاه اردن نیز هرگونه راه حل صهیونیستی فلسطینی که بحران را به کرانه غربی رود اردن محدود کند دامنه نگرانیها از کشیده شدن دنباله های این بحران به کرانه شرقی رودن اردن محدود خواهد کرد و طرح قدیمی موسوم به اردن میهن جایگزین برای فلسطینیان را از افق آینده نظام حاکم دور خواهد کرد.
از این رو حضور سران مصر واردن در این مراسم فراتر از نقش مکمل روند سازش ناشی از مشکلات داخلی است که با توجه به ارتباط کامل این نظامها با اسرائیل ، درچارچوب توافقهای سازش ، آینده وسرنوشت این نظامها نیز مرهون ومشروط به شرایط این رژیم و معادلات مرتبط با آن است .
شکل گیری دور تازه مذاکرات برای رژیم صهیونیستی فرصت مناسبی را فراهم می آورد تا تحت پوشش روند سازش با طرف فلسطینی سه هدف اساسی را تحقق بخشد زیرا این رژیم در سطح بین المللی با چهره سازی صلح طلبانه می کوشد به انزوای کنونی پایان دهد ، مذاکرات سازش با فلسطینیان همچنین درداخل جامعه صهیونیستی چشم انداز کاذبی از امید به آینده حاکی از تن دادن عربها به صلح مورد نظر اسرائیل ایجاد می کند که این امر( با توجه به پیامدهای روانی ، سیاسی واقتصادی شرایط دشوار پس از شکست جنگ سی وسه روزه سال ۲۰۰۶ و ناکامی جنگ ۲۰۰۹ درلبنان وغزه) برای ترمیم روحیه صهیونیستها بسیار ضروری است .
سومین و شاید مهمترین هدف رژیم صهیونیستی از مذاکرات علنی با تشکیلات خودگردان فلسطین تعمیق شکاف و دودستگی فلسطینیان و درسطح گسترده تر عربها میان دو گزینه مقاومت و سازش است تا به نوبه خود پوشش مناسب را برای حمله نظامی احتمالی به طرفهای مخالف به اصطلاح صلح بویژه در غزه و لبنان فراهم آورد و از این رو بعید نیست مذاکرات سازش طرحی از پیش تعیین شده برای ماجراجویی تازه اسرائیل وحتی آمریکا با مشارکت غربی وبرخی طرفهای عربی باشد .
دراین میان تشکیلات خودگردان فلسطین که به اعتراف ابومازن تحت فشار شدید آمریکا به دور تازه مذاکرات تن داد ازهیچ برگ برنده یا فشاری برای گرفتن امتیاز درمیزمذاکرات برخوردار نیست و درشرایطی که اسرائیل پیشاپیش سرنوشت پرونده های اصلی مذاکرات یعنی قدس ، آوارگان و مرز کشور فلسطین را مشخص کرده دیگر موضوعی برای مذاکرات باقی نمانده است مگر آنکه طرف فلسطینی به درخواست این رژیم یعنی پذیرش یهودی بودن کامل اسرائیل یعنی اراضی اشغالی سال ۱۹۴۸ فلسطین تن دهد که این امر به معنای کلید خوردن عملی دور تازه آوارگی بیش از یک میلیون فلسطینی باقیمانده از این مناطق خواهد بود .
محمد حسینی - بیروت