خبرگزاری تقریب 23 ارديبهشت 1398 ساعت 11:08 http://www.taghribnews.com/fa/report/419397/پرونده-رمضان-همدلی-آداب-رسوم-كشورهای-اسلامی-ماه-مبارک-رایحه-ضیافت-الهی-کوچه-های-دمشق-پخش-الهیه-بوسنی -------------------------------------------------- تقریب گزارش می‌دهد-10 عنوان : پرونده «رمضان همدلی»| آداب و رسوم كشورهای اسلامی در ماه مبارک رمضان/ رایحه ضیافت الهی از کوچه‌های دمشق تا پخش الهیه در بوسنی -------------------------------------------------- با فرا رسیدن ماه مبارک رمضان، شور و هیجانی وصف ناشدنی در گوشه و کنار این جهان پهناور و مخصوصاً در کشورهای اسلامی پدید می‌آید که دانستن رسم و آیین استقبال از ماه رمضان در این کشورها، خالی از لطف نخواهد بود. متن : حوزه بین المللخبرگزاری تقریب-زهرا غلامی:ماه رمضان از جمله ماه های مبارکی است که در آن مسلمانان به نوعی تحول درونی دست می یابند و در نتیجه این تحول، فضای زندگی مسلمانان با تفاوت های محسوس و مثبتی روبه رو می شوند که گویای واقعیت های بسیاری است. مسلمانان سراسر جهان با شادمانی به استقبال ماه مبارك رمضان، می روند. با توجه به اختلاف ساعت و رویت هلال ماه مبارک در برخی از كشور های اسلامی ماه رمضان در روزهای مختلفی آغاز می شود. اما شادی مردم از شروع این ماه و تدارك برای آن با توجه به سنت ها تقریبا اگر چه در اکثر کشورها یكسان است، ولی با این وجود در برخی کشورها و فرهنگ ها این به استقبال رفتن با رسوم جالبی همراه است، هر كدام از كشورهای اسلامی به نوعی به استقبال ماه مبارك رمضان می روند.اكنون با رسم و رسوم و سنت های خاص بعضی از كشور های اسلامی آشنا می شویم. هند: مسلمانان هندوستان در دهه سوم شعبان با غبار روبی مساجد،امام باره ها،حسینیه ها و اماکن مذهبی در شهرهای مختلف خود را برای ماه میهمانی خدا آماده می کنند.مساجد و اماکن مذهبی پیش از ماه مبارک رمضان برای جذب هرچه بیشتر مردم و جوانان به این اماکن، رنگ آمیزی و با پارچه های رنگارنگ تزیین می شوند.بازارها نیز دراین کشور رنگ رمضان به خود می گیرند. ماه میهمانی خدا در کشور 72 ملت به واسطه تنوع فرهنگی با بسیاری از کشورهای دیگر تفاوت زیادی دارد، به گونه ای که بسیاری از غیر مسلمانان و حتی هندوها علاوه بر روزه گرفتن با برپایی سفره ای افطاری از روزه داران پذیرایی می کنند.روزه داران هندی معمولا روزه خود را با نمک، آب گرم و خرما باز می کنند وبعد برنج و نان، عدس پخته ،حلیم و هریس با فلفل و ادویه زیاد صرف می شود.پای ثابت سفره های افطار و سحر مسلمانان هندی، غذا خاصی به نام غنجی است که از ترکیب برنج، گوشت، درست می شود.نوشیدنی های خاص ماه رمضان هم در این کشور، آب لیمو و شیر مخلوط با آب است که هندی ها معتقدند این نوشیدنی انرژی روزه دار را برای عبادت شبانه افزایش می دهد. در هند،سحرخوان ها جایگاه مهمی دارند. آنها پیش از نماز صبح مردم را از خواب بیدار می کنند تا عبادت سحرگاهی را به جا بیاورند و سحری بخورند و در پایان ماه رمضان هدیه ای از مسلمانان هر محله دریافت می کنند.نماز های پنجگانه در مساجد، جلسات سخنرانی و قرائت قرآن نیز در طول ماه مبارک رمضان در مساجد و اماکن مذهبی برگزار می شود؛ مسلمانان هند درشب بیست و هفتم ماه مبارک رمضان به زیارت اهل قبور می روند و برسر قبر آنها قرآن تلاوت می کنند. مسلمانان هندی در آخرین جمعه ماه مبارک ر مضان علاوه بر شرکت در مراسم روز جهانی قدس در مراسم ویژه ای که "جمعه وداع" نامیده می شود، شرکت می کنند.شرکت در مراسم احیاء شب بیست و یکم ماه رمضان نیز، یکی از مهمترین برنامه های مسلمانان هند در ماه مبارک رمضان است و درصبح روز شهادت امام علی (ع) در مراسم ویژه تشییع نمادین پیکر آن حضرت شرکت می کنند. مالزی:رمضان در مالزی جایگاهی مخصوص به خود را دارد.حتی تداخل نژادی و وجود خیل کثیر بودائیان، هندوها و مسیحیان نیز نمی تواند بر چهره منحصر به فرد رمضان در مالزی خلل وارد آورد؛ گروه هایی از این اقلیت ها در رمضان تلاش می کنند با مسلمانان همگام شده و یک روز را با روزه تجربه کنند. آغاز ماه مبارک رمضان در مالزی همچون دیگر کشورهای اسلامی همراه با آداب و سنت های خاصی است. تاثیر حضور اقوام مختلف چینی و هندی در این کشور با فرهنگ، تمدن و سنت های خاص باعث جلوه گری بیشتر ماه رمضان به عنوان یک سنت اسلامی - مالایی شده است.شب آغازین رمضان هر ساله مصادف است با آتش بازی های فراوان در نقاط مختلف کشور و از آن به بعد نیز هر شب مردم می توانند مراسم آتش بازی را در محلی از پیش تعیین شده به نظاره بنشینند. مساجد از یک ساعت پیش از اذان صبح به تکاپو می افتند. با پخش صوت تلاوت قرآن کریم و زمزمه هایی به زبان مالایی، بعید است کسی سحر خواب بماند.کانال های تلویزیونی هم فعال اند. برنامه های متنوع از مصاحبه و میزگرد تا معرفی اماکن اسلامی درست مثل ایران.زمان افطار هم دقیقا همینطور برنامه های ویژه مسلمانان جای دیگر برنامه های تلویزیونی را می گیرد. افطاری و شام هم در کلیه مساجد برقرار است و البته رایگان. اول افطار و بعد خیل عظیم نمازگزاران برای ادای نماز مغرب و حالا نوبت شام است که همیشه پلو با خورشت است.در این میان استقبال خارجی ها به خصوص دانشجویان هم دیدنی است .سبدهای خریدی که به غایت پر شده اند، هم نشان از پاداش ها و عیدی هایی دارد که کارمندان ادارات دولتی و غیر دولتی گرفته اند و البته تخفیف های ویژه ماه رمضان نیز در این امر بی تاثیر نبوده است.چراغانی خیابان ها از چندین روز پیش از آغاز ماه رمضان حکایت از ورود به ایام شادی و سرور دارد. شلوغی سوپرمارکت ها و چهره نو نوار شده شهر نیز انسان را به یاد ایام نوروز در ایران می اندازد. مالزی از لحاظ تنوع غذایی بسیار غنی است و سفره افطار بسیار متنوع. از این رو هنگام غروب روزهای ماه مبارک رمضان بازارهای محلی برای خرید مایحتاج افطار بسیار پررونق جلوه گر می شوند.نسی لمک که ترکیبی است از مقداری برنج پخته شده با شیرنارگیل، تخم مرغ، ماهی های خشک و مقداری سبزیجات با چاشنی های متنوع غذای غالب این شب هاست.انواع "ساتای" که کباب چوبی مالایی است و "لاکسا" نوعی سوپ تند مالایی هم در سفره مالزی ها دیده می شود. در اکثر مساجد مالزی هر شب سفره افطار برقرار است . با گفتن اذان مغرب مردم در مساجد با خرما و شربت روزه خود را افطار می کنند و در نماز مغرب شرکت می کنند و پس از نماز هم، سفره افطار کامل شده است و از روزه داران با غذا پذیرایی می شود. بعد هم نماز عشا و نماز تروایح خوانده می شود که در بین آن هم پذیرایی مختصری انجام می شود. در ماه رمضان اغلب رستوران ها تعطیل هستند، بعضی رستوران ها هم برای پذیرایی از غیر مسلمانان باز هستند. خوردن غذا در ساعات روزه برای مسلمانان ممنوع است. چهره مالایی های مسلمانان کاملا به لحاظ ظاهر مشخص می باشد و جالب است که بدانید در این ماه مرد های مسلمان مالایی در طول روز حق ندارند برای خرید غذا حتی برای بردن آن به منزل وارد مراکز عرضه غذا شوند.در این ماه زنان فقط زنان مسلمان برای خرید به این مراکز مراجعه می کنند و این آزادی برای این است که تصور می شود مادران برای خرید غذا به فرزندان کوچکشان وارد این مراکز می شوند. هفدهم ماه مبارک رمضان به عنوان روز نزول قرآن کریم تعطیل است.بین اندیشمندان علوم اسلامی در باره شب نزول قرآن اختلاف نظر وجود دارد، اما همه معتقدند قرآن در شب قدر نازل شده، منتها اختلاف نظر آنها در باره شب قدر است.عده ای می گویند شب قدر، شب هفدهم ماه رمضان است، چرا که یوم الفرقان در آیه ۴۱ سوره انفال مربوط به جنگ بدر است و جنگ بدر نیز در همین روز از ماه رمضان، اتفاق افتاده است.شب بیست و هفتم ماه رمضان "توجوه لیکور "خوانده می شود که به معنی عدد بیست و هفت است. در طی این شب ، مردم مالزی با روشن کردن شمع ها و چراغ های نفتی(که پلیته نامیده می شود) در جلوی خانه ها و آذین بندی و چراغانی کردن خیابان ها به استقبال عید فطر می روند.در این ماه مردان لباس محلی خود را پوشیده و بر سرشان نیز کلاههای مخصوص مستطیل شکلی قرار می دهند. زنان نیز لباسهای خاصی بر تن می کنند و بر سرشان نیز روسری سنتی می گذارند. همزمان با نزدیک شدن عید فطر و تعطیلات طولانی مدت آن در مالزی بازار آتش بازی ها گرم تر می شود و صدای ترقه با نوای شادی کودکان به هم می آمیزد و روزهای رنگین تری را رقم می زند.سنت پذیرایی از مهمان در روز عید فطر حتی تا یک ماه بعد از این روز برقرار است و شاید زیباترین بخش آن پذیرایی مسلمانان مالزیایی از همه کسانی است که بر خوان نعمت خداوند در خانه آنها می نشینند، اعم از دوستان، اقوام، آشنایان و حتی کسانی که نمی شناسند. از همان اول ماه مبارک رمضان همگی برای عید فطر نقشه می کشند تا به خانه کدام وزیر بروند و چه بپوشند. روز عید فطر درب خانه وزرای مسلمان دولت و نخست وزیر به روی همه باز است و از صبح پس از ادای نماز عید تا شام مردم به دیدن دولتمردان خود می روند و البته منعی هم برای هیچکس وجود ندارد، گویا پذیرایی نیز در حد نهایت صورت می گیرد.در مالزی، عید فطر بیشتر به نام های "هری رایا" و یا "عیدالفطری " خوانده می شود. هری رایا در لغت به معنی روز جشن است؛ و برای اشاره به عیدهای اسلامی چون عید فطر و عید قربان به کار می رود. معمولاً در شب پیش از عید فطر، خانواده های مالایی، به ویژه زنان خانه دار به تهیه غذاها و شیرینی های سنتی مخصوص این عید می پردازند. از مهم ترین این غذاها، رندانگ است که از گوشت گاو و مرغ پخته شده در شیرنارگیل درست می شود. دیگر غذای سنتی مخصوص عید فطر، کتوفات است که از برنج پیچیده شده در برگ خرما تهیه می شود.ﯾﮑﯽ ﺍﺯ آﺩﺍﺏ ﺍﺻﻠﯽ ﻣﺎﻟﺰﯾﺎﯾﯽ ﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﺎﻩ ﻣﺒﺎﺭﮎ ﺭﻣﻀﺎﻥ، ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺭﻭﺯ ﻋﯿﺪ ﺳﻌﯿﺪ ﻓﻄﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ آﻥ "ﺳﻔﺮﻩ ﺑﺎﺯ" ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ. ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻣﺎﻟﺰﯼ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ﻋﯿﺪ ﺳﻌﯿﺪ ﻓﻄﺮ ﺳﻪ ﺭﻭﺯ ﺗﻌﻄﯿﻞ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﺘﻤﮑﻦ ﺑﻪ ﻭﯾژه ﻣﺴﻮﻭﻟﺎﻥ ﺩﻭﻟﺘﯽ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻧﺨﺴﺖ ﻭﺯﯾﺮ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ ﺳﻔﺮﻩ ﻫﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﭘﻬﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭ آﻧﺠﺎ ﺣﻀﻮﺭ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﻭ ﻏﺬﺍ ﺗﻨﺎﻭﻝ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﻮﻧﺪ. ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩﻣﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺣﻀﻮﺭ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﻨﺪ ﺑﺎ ﻣﺴﻮﻭﻟﺎﻥ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻧﺨﺴﺖ ﻭﺯﯾﺮ ﻣﻠﺎﻗﺎﺕ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻣﺴﺎﯾﻠﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺎ آﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﻧﺪ. كویت:فضای روحانی و خاصی در ماه رمضان بر سرتاسر این كشور حكم فرماست و در روز آخر شعبان مراسم ویژه ای به نام قریش برگزار می شود که در این مراسم، مردم پایان ماه شعبان و فرا رسیدن ماه مبارک رمضان را جشن و شرینی و حلوای خاصی را بین مردم و خانواده ها توزیع می کنند. در پنج روز اول این ماه مردم در دیدارهای خیابانی یا با حضور در خانه بزرگان فرا رسیدن ماه رمضان را به هم تبریک می گویند. در نیمه ماه رمضان و در روز تولد امام حسن مجتبی (ع) نیز مراسم خاصی در این کشور برگزار می شود، به گونه ای که پس از افطار کودکان با لباس های سنتی و نو به خیابان ها آمده و با سردادن سرودهای محلی ویژه ای این روز را تبریک می گویند. از سنت های زیبای این ماه در كویت شركت در نماز های مستحبی تراویح و برگزاری مراسم افطار دسته جمعی است كه در همه محله ها در کنار خیابان ها خیمه هایی دیده می شود که به توزیع افطار بین مردم می پردازند. در این كشور افرادی با نام مسحراتی وجود دارند که در سحرهای ماه رمضان مردم را از خواب بیدار می کنند. تاکید مردم کویت بر اقامه نماز صبح در مساجد از نکات قابل توجه دیگر کویتی هاست. تركیه:ماه رمضان در میان مسلمانان این كشور از اهمیت خاصی برخوردار است. قبل از شروع این ماه به تزیین خیابان ها و مساجد می پردازند و با چراغانی كردن مساجد و گذرها، آمدن ماه رمضان را به یكدیگر تبریك می گویند. مسلمانان در بازار عطارین كه یكی از مهم ترین و بزرگ ترین بازارهای قدیمی است، به خرید انواع شیرینی ها و غذاهای مخصوص این ماه اقدام می كنند. طی این ایام در برخی از شهرهای تركیه چادرها و خیمه هایی در میادین و اماكن عمومی به منظور افطاری دادن برپاست. در این كشور مانند بعضی از كشورها بر اساس عادتی دیرینه و قدیمی سحرخوان ها به خیابان ها و كوچه ها آمده و برای بیدار كردن مسلمانان جهت خوردن سحری و اقامه نماز آواز سر می دهند. یكی دیگر از برنامه های این ماه به نمایش گذاشتن خرقه شریف (منسوب به نبی مكرم اسلام(ص) است كه بسیار مورد توجه مردم تركیه قرار دارد. یکی از راهکارهایی که در ترکیه برای بیدار کردن مردم در هنگام سحر انجام می شود، زدن طبل در کوچه و محله است. در این ماه افرادی با لباس های سنتی و طبلی بر دوش در کوچه ها راه رفته و با طبل زدن و خواندن آوازهای ترکی مردم را بیدار می کنند.تمام مساجد ترکیه خود را برای این ماه مبارک آماده می کنند. چلچراغ هایی در اطراف مساجد دیده می شود. چلچراغ هایی که جملاتی همچون رمضان با برکت، سلطان یازده ماه، رمضان خوش آمدی و را در شب برای شما روشن می کنند. نماز جماعت در این ماه در مساجد بسیار باشکوه اجرا می شود و روزه داران خود را برای افطار آماده می کنند. همانند ایران، در ترکیه نیز تمام رستوران ها و کافه ها خود را برای ماه رمضان ترکیه آماده می کنند. منوی مخصوص ماه مبارک رمضان را در هر رستورانی پیدا می کنید. سحری و افطاری را می توانید در تمام رستوران ها و کافه های ترکیه سفارش دهید. در کنار سماورهای چای که همیشه آماده و جوش می باشند، دیگر غذذاهای افطاری مانند خرما، زولبیا و بامیه و دیگر شیرینی های این ماه مبارک را پیدا خواهید کرد.در هنگام ظهر اکثر رستوران ها را خلوت می یابید و دیگر چای ترکی را در جلوی کافه ها، مغازه ها و رستوران ها نمی بینید که تصویر جدیدی از این کشور را ارائه می دهد. در سفره افطار همیشه نان تازه پخت شده نازک ترکی را به همراه سوپ، سبزی تازه، زیتون و دیگر غذاهای حاضری را پیدا خواهید کرد. بعد از وعده افطار، شام به صورت جداگانه و یک تا دو ساعت بعد از افطار سرو می شود.تمام مساجد، خیابان ها و ساختمان ها با نورهای رنگی، پارچه های رنگارنگ و لوازم جشن تزیین می شوند. برای کودکان در همه نقاط شیرینی های سنتی و تنقلات پخش می شود. از جشن هایی که در انتهای ماه مبارک رمضان برگزار می شود، عید فطر است. عید فطر در ترکیه ۳ روز جشن گرفته می شود و تمام مردم و شهرها خود را برای این جشن بزرگ آماده می کنند. تمام ادارات و سازمان ها در روز قبل از عید، تنها تا هنگام ناهار باز هستند و جشن از عصر آخرین روز ماه رمضان شروع می شود. تمام ادارات و مکان های دولتی حتی جاذبه ها و موزه ها برای این ۳ روز بسته می باشند. جمهوری آذربایجان: در این کشورمسلمانان یك هفته قبل از حلول ماه مبارك به تدارك جشن می پردازند و این ماه را ماه عروج می نامند. در این كشور با حلول این ماه مسابقه اسب سواری و جشن های ملی برگزار می شود. در این ماه صبر، دوری از رذایل و فراموشی اختلافات از ویژگی های بارز مسلمانان این كشور است. همچنین خانواده های آذربایجانی پتنوس های غذا را برای هدیه به خانواده های دوست و همسایه خود یا به عنوان احسان به فقرا و نیازمندان می دهند و افراد ثروتمند با انجام قربانی و... به نیازمندان كمك می كنند. موارد قابل تامل در این کشور، این است که برخی زنان جمهوری آذربایجان که حجاب اسلامی ندارند، نیز نسبت به گرفتن روزه اهتمام می ورزند و همچنین افرادی هستند که به دلیل عدم شناخت کافی از شعایر دینی روزه می گیرند لیکن نماز به جا نمی آورند. در اين ماه بيشتر رستوران ها به حالت تعطيل درمي آيند و افرادي که به عنوان خواننده در اين رستوران ها برنامه موسيقي اجرا مي نمايند، به احترام ماه مبارک رمضان برنامه هاي خود را تعطيل مي نمايند و حتي برخي از آنان، اعم از زن و مرد خود نيز روزه مي گيرند. در اين ماه در بيشتر مساجد، سفره احسان بر پا مي شود و به طور کل، مساجد در اين ماه از ازدحام بيشتري نسبت به ماه هاي ديگر برخوردار است، به ويژه مساجد بزرگ كه مسلمانان جمهوري آذربايجان نماز را در اين مساجد باشكوه به جماعت بجاي مي آورند. در اين ماه علاوه بر مساجد، مقبره برخي امامزادگان نسبت به ماه هاي ديگر، زايران بيشتري دارند و در اين محلها نيز افراد ثروتمند با دادن قرباني و... به نيازمندان کمک مي کنند. از مهمترين مناسبت هايي که در اين ماه قرار دارد، شب هاي ليالي قدر و نيز روز جهاني قدس است. مردم جمهوري آذربايجان در شب هاي قدر با اشتياق زيادي در مساجد و تکايا به احيا و راز و نياز با معبود خويش مي پردازند. مردم جمهوري بيش از هر زمان ديگري در اين ماه ها خود را نيازمند معارف قرآني مي بينند و از اينکه نمي توانند متن اصلي قرآن را بخوانند ابراز تأسف شديد مي نمايند. از ديگر مناسبت هايي که جلوه اي ديگر از عشق و علاقه قلبي مردم جمهوري آذربايجان به دين اسلام را به نمايش مي گذارد، روز جهاني قدس است. اين روز هرچند در جمهوري آذربايجان روز کاري است، اما بسياري از مردم اين کشور در مساجد جمع مي شوند و با سر دادن شعارهاي مرگ بر اسرائيل، مرگ بر آمريکا و مرگ بر اشغالگران صهيونيست و ارمني، خواستار اتحاد کل جهان اسلام براي آزادسازي اراضي اشغالي مسلمانان و قدس شريف مي شوند. نیجریه:با ثبوت هلال، مردم در این کشور جشن های باشکوهی برگزار می کنند و با زدن طبل در خیابان ها می چرخند و سرود می خوانند. افطاری ها را در سینی ها و طبق هایی در نزدیک مساجد قرار داده و پس از ادای نماز مغرب با یکدیگر مشغول افطاری خوردن می شوند، مردم این كشور افطاری را با همسایگان خود تناول می كنند. سحری نیز غذایی مانند التو و شیر و چای می خورند. فرستادن زیاد صلوات، خواندن مناجات ها و دعاهای مخصوص از عادت های بسیار زیبا و پسندیده مسلمانان نیجریه است.ثروتمندان در بعضی از ایالت های نیجریه، بودجه ای مخصوص برای تهیه افطار و سحری فقرا اختصاص می دهند. مسلمانان این کشور با همسایگان خود افطاری را تناول می کنند و افطاری ها را در سینی ها و طبق هایی در نزدیک مساجد قرار داده و پس از ادای نماز مغرب با یکدیگر مشغول تناول غذا می شوند، همچنین زنان نیز در مکان مخصوصی با یکدیگر روزه خود را باز می کنند.مسلمانان در این ماه غذایی چون العصیده ، الدویا و اذنجی را تهیه می کنند و در سحری نیز غذایی مانند التو و شیر و چای می خورند.از عادت های مسلمانان در این ماه فرستادن صلوات، خواندن مناجات ها و دعاهای مخصوص است.مسلمانان نیجریه شب بیست و هفتم رمضان را به عنوانشب قدر به عبادت و نیایش، ادای نماز و شب زنده داری در مساجد می گذراند. سومالی:در این کشور زمان ثبوت هلال ماه مبارک مختلف است و هر منطقه ای بر مبنای ثبوت رویت ماه در منطقه خود آغاز ماه مبارک را اعلام می کند.با آغاز ماه مبارک، مسلمانان پس از نماز کلاس های تلاوت قرآن و درس های علمی و نشست هایی را برگزار می کنند.مسلمانان سومالی در این ماه، شب های شعر، دید و بازدید و شب زنده داری های گروهی برپا می کنند. روزه داران افطار خود را با خرما، سمبوسه و آب باز می کنند و سپس برای ادای نماز به مساجد می روند. آنها برای سحری غداهای هریس و ماکارونی تناول می کنند.سومالی ها در شب قدر (شب بیست و هفتم) حضور چشمگیری دارند و این شب را به احیا در مساجد و تلاوت قرآن می پردازند و پس از ادای نماز صبح به منازل خود بر می گردند. سنگال:غروب روز بیست و نهم ماه شعبان، مسلمانان سنگال برای رویت هلال ماه از منازل خود خارج می شوند تا بر طبق یک سنت قدیمی هلال ماه رمضان را ببینند. مسلمانان سنگال در این ماه درس های قرآن و تفسیر در همه مساجد پس از نماز ظهر برگزار می کنند تا نماز عصر ادامه دارد.مسلمانان این کشور بر خلاف سایر کشورهای مسلمان در این ماه، صبح ها مشغول فعالیت هستند و شب ها را به استراحت می گذرانند.آنها پس از نماز تراویح به منازل خود بر می گردند و معمولا شب زنده داری نمی کنند.در شب قدر نیز با شوق فراوان به اعتکاف، عبادت، تلاوت قرآن و ادای نماز در مساجد می پردازند و پس از ادای نماز صبح به منازل خود می روند. مراكش:مغرب نام یکی از کشورهای عربی شمالِ غربی قاره آفریقاست که در ایران به نام مراکش شناخته می شود. ماه رمضان در مغرب، همچون دیگر کشورهای عربی، بسیار با شکوه برگزار می شود و همراه با جشن و سرور است. علیرغم شباهت های زیادی که در کشورهای اسلامی و عربی برای جوّ ماه رمضان وجود دارد، اما کشور مغرب به دلیل موقعیت جغرافیایی و تاریخی آن و همچنین تمدن های مختلف اسلامی که در آن حضور پیدا کرده اند، آداب و رسوم رمضانی اش را از سایر کشورهای اسلامی متمایز ساخته است. از جمله سنت های کشور مغرب در ماه مبارک رمضان، الزواکه است. زواکه نوعی آژیر هشدار دهنده است که دقایقی قبل از اذان مغرب، از طریق بلندگوهای نصب شده در همه شهر به صدا در می آید و مردم را از نزدیک شدن به وقت اذان مغرب و لحظه افطار باخبر میسازد. این صدا همان آژیر قرمز به هنگام جنگ است. بلافاصله بعد از آن، اذان مغرب از گلدسته های مساجد به گوش می رسد.اذان مغرب که به گوش می رسد، مغربی ها با خرما، آب و شیر روزه خود را باز می کنند و بلافاصله برای ادای نماز مغرب آماده می شوند. بعد از نماز مغرب، همه خانواده دور میز افطار جمع می شوند. به وعده ٔ افطار، در گویش الدریجه (عربیِ مراکشی) فطور گفته می شود. فطور یک جشن شاد و خاص برای خانواده هاست که دور هم غذا بخورند، به قرآن گوش فرا دهند یا لحظاتی را با اندولسی (موسیقی سنتی مراکشی) بگذرانند و داستان تعریف کنند. این وعده غذا، چند ساعتی به طول می انجامد. گاهی اوقات افراد زیادی در این وعده حضور به هم می رسانند و غذاهای متنوع بر روی سه تا چهار میز چیده می شود. سفره افطار مغربی ها با خوشمزه ترین غذاها تزیین می شود که این خود بخشی از میراث و رسوم آنهاست. غذاهای سنتی، مغذی و چرب مخصوص ماه رمضان وجود دارد که به طور گسترده ای از یک منطقه تا منطقه ٔ دیگر این کشور متفاوت است. به برخی از این غذاها و شیرینی ها اشاره می کنیم:الحریره غذای اصلی ماه مبارک رمضان است و از نشانه های ماه مبارک در بین مغربی هاست. الحریره نوعی سوپ محلی متشکل از انواع سبزیجات و ادویه های مختلف است و در ظرف های سنتی مغربی به نام الزلایف ریخته می شود. از مهمترین شیرینی های مغربی که بر سر هر سفره افطار وجود دارد، الشباکیه است. الشباکیه نوعی شیرینی آغشته به عسل است که با دقت زیادی به حالت مشبک در می آورند، آن را با کنجد تزیین می کنند و معطر به انیسون و ماء زهر (آب بهار نارنج) و رازیانه است. مغازه های زیادی در این ماه این شیرینی ها را برای فروش درست می کنند. اگرچه بیشتر خانواده ها ترجیح می دهند، آن را در خانه های خود درست کنند و اما وعده غذایی مفصل و چرب را بعد از ادای نماز عشا و تراویح تناول می کنند. با خوردن سلّو شروع می شود. سلّو نوعی دیگر از شیرینی مغربی است که به آن السفوف نیز می گویند. خمیر نازک مانندی است که از آرد تفت داده شده، بادام، کنجد، شکر و کره تهیه می شود. البریوات یا سمبوسه از دیگر خوراکی های پرطرفدار این وعده غذایی است و نوعی پیش غذا محسوب می شود. المسمن نوعی نانِ پنکیک مانند است که در انواع مختلف پخته می شود. المسمن ساده را معمولا با یک فنجان چای نعناع یا قهوه می خورند و نوع دیگرِ آن همچون پای یا پیراشکی پخته می شود که با گوشت و سبزیجات پر می شود. البغریره نوعی پنکیک مراکشی است و با آرد سمولینا پخته می شود و با کره و عسل و مربا خوره می شود. از غذاهای اصلیِ شام ماه مبارک رمضان، می توان به الطاجین اشاره کرد. الطاجین غذایی گوشتی است که در ظرف های سفالی پخته می شود. الکسکس غذای مغربی دیگری است از آرد سمولینا به همراه گوشت و سبزیجات تهیه می شود. خوراک گوشت به همراه سس و سالاد، القراشل، الرزیزه، الملوی، الحرشه و لبسطیله نیز از غذاها و شیرینی های دیگری است که در ماه مبارک تدارک دیده می شود. چای نعناع و چای سبز و میخک هم همراه همیشگی هر وعده است. شب بیست و هفتم شبِ مهمی برای مغربی هاست. در این شب یک دورهمی بزرگ خانوادگی و فامیلی صورت می گیرد و فرزندان به والدین و پدربزرگ-مادربزرگشان هدیه می دهند. این هدایا معمولا لباس های سنتی مراکشی شامل قفطان، جلابه و یا کفش های سنتی که به نام های البلغه و شربیل شناخته می شود، است. گاهی نیز وجه نقد هدیه می دهند. چیزی دیگری که این شب را از دیگر شب ها جدا می کند، رایحه روح نواز و دوست داشتنی عود است که در هر خانه به مشام می رسد. عده ای آن را بوی بهشت می نامند. سنت زیبایی که در این شب وجود دارد، این است که برای بچه هایی که بار اول روزه گرفته اند، جشن جداگانه ای می گیرند تا ارزش ها و سنت های مذهبی را ترویج و ترفیع دهند. برای برگزاری این جشن، یک مراسم سنتی فامیلی بعد از افطار برگزار می کنند. این نشانه آغاز تربیت آنها در ایمانشان نسبت به اسلام است. در این شب برای این کودکان لذیذترین خوراکی ها را تهیه می کنند و آنها را در کانون توجه قرار می دهند. دختران طلا و لباس های سنتی مغربی به نام قفطان به تن می کنند و حنا می گذارند و همچون عروس های کوچک زیبا می شوند. پسران برای این جشن، جلابه سفید به تن، کلاه قرمز فز به سر و البلغه به پا می کنند. (کلاه فز نوعی کلاه است که در دوران عثمانی رواج یافته، در عربی به آن طربوش و در فارسی به آن فینه می گویند.) سپس به همراه یکی از والدین خود، روی یک اسب که جامه زیبایی به آن پوشانده اند، مسیر کوتاهی را سواری می کنند و در خیابان رژه می روند. به دنبال آن گروهی از نوازندگان موسیقی سنتی ، آهنگهای شادی مینوازند و زنان کل میکشند. این جشن رمضانی یکی از لحظه های عالی و فراموش نشدنی دوران کودکی برای هر مغربی است. از سنت های رایج دیگری که در ماه رمضان در مغرب برگزار می شود، الدروس الحسنیه الرمضانیه است. این سنت را الحسن الثانی- یکی از پادشاهان مغرب (سلطنت از ۱۹۶۱-۱۹۹۹) پایه گذاری کرد. در این مراسم فقه ها، خطیبان و علمای کشورهای عربی و اسلامی شرکت می کنند و نخبگان آنها در مقابل پادشاه به سخنرانی درباره ماه رمضان و تدریس علوم دینی می پردازند. محمد السادس ( پادشاه کنونی) نیز این سنت را حفظ کرده و همچنان هر ساله این سنت برگزار می شود.در طول ماه مبارک، خیریه ها، دواطلب ها و مساجد زیادی سرتاسر کشور وجود دارد که افطاری رایگان برای فقرا و نیازمندان فراهم می کنند. فلسطین: مردم فلسطین در ماه مبارک رمضان آداب و رسوم خود را دارند؛ زمانی که هلال روز اول ماه مبارک رمضان را مشاهده کردند، از مناره های مساجد صدای الله اکبر همه سرزمین فلسطین را پر می کند همه خیابان ها را آذین بندی می کنند و شادی و سرور دل های اهالی این دیار را می توانی در چشمان آنها بیابی.هنوز صدای طبل و سروده های سحرگاهان که مردم را برای زنده داری در سحر و صرف سحری از خواب بیدار می کند؛ شنیده می شود که ندا می دهد بیدار شوید وقت سحر آمده است. فلسطینیان به ویژه در غزه علیرغم تدابیر شدید امنیتی از سوی اسرائیل برای گستراندن سفره های افطاری آماده می شوند، تا از این طریق قرب الهی را به دست آورده و تنها بخشی از عبادت خداوند را به جا آورند؛آنها نماز جماعت و قرآن را در مساجد می خوانند و طی یک ماه قرآن را ختم می کنند، در این ماه صدقه، زکات، کمک به نیازمندان و محتاجان افزایش می یابد، به این مناسبت مؤسسات خیریه به منظور کمک به نیازمندان فعالیت خود را قبل از ماه رمضان آغاز می کنند. بوی نان گرم و مطبوع و شیرینی های مخصوص فلسطینیان در دست روزه داران در آستانه وقت افطار با هیچ کجای دیگر قابل مقایسه نیست.از خوراکی های مشهور فلسطینیان در این ماه "المقلوبه"، الفریکه"، "المنسف" و انواع نوشیدنی هایی همچون "آب انار"، "آب انگور" و "آب پرتقال" بوده که سفره های افطار روزه داران فلسطینی را برکت داده است.شهر "نابلس" در "کرانه باختری" با جمعیتی بالغ بر 135 هزار فلسطینی یکی از مهم ترین شهرهای فلسطینی نشین محسوب می شود، مسلمانان ساکن این شهر نیز همچون دیگر هم کیشان خود این روزها در حال و هوای ماه رمضان به سر می برند. ساکنان فلسطین به ویژه در غزه در سالهای گذشته که امنیت بیشتری بر این منطقه حاکم بود، شبهای ماه مبارک رمضان را جشن گرفته و با شیرینی دادن، روشن کردن فانوس، آتش بازی، دیدار از دوستان و نزدیکان این ایام را سپری می کردند.با توجه به حلول ماه مبارک تغییر قابل ملاحظه ای در اجناسی که به فروش گذاشته شده مشاهده می کنیم؛ انواع آجیل ها و ترشیجات و شیرینی ها و فلافل مخصوص "شهر نابلس" که در هیچ کشوری رقیب آن وجود ندارد. فلسطینی ها آرزو می کنند که پس از عقب نشینی اسرائیل از غزه وضعیت کنونی تغییر یابد و اینکه ماه رمضان برای آنها فرجی باشد و بتوانند یک ماه رمضان را بی اشغال، غارت اسرائیل و تدابیر شدید امنیتی بگذرانند.با وجود همه شرایط سخت و تاسف باری که در فلسطین و به خصوص "غزه" وجود دارد ؛ اما ماه رمضان در این کشور با استقبال بسیاری مواجه است و خیرات، طاعت خدا، اهتمام به امور خیر و قرائت قرآن به فراوانی به چشم می خورد. مصر:در مصر، اکثریت مردم روزه می گیرند. مسلمانان مصر از ماه شعبان و حتي از ماه رجب، با اقتدا به پيامبر گرامي اسلام (ص) و آماده کردن نفس خود، به استقبال اين ماه پر فضيلت مي روند و يک هفته يا دو هفته قبل از حلول ماه مبارک رمضان برگزاري جشن هاي اين ماه را آغاز مي کنند. استهلال رمضان، در مصر یک سنت قدیمی است. مصریان مسلمانان شب اول ماه رمضان را "شب رؤيت" مي ناميدند و گروهي از مردم از عصر روز قبل به صحرا مي رفتند تا بتوانند هلال جديد را ببينند. در عصر آن روز بزرگان قوم و رؤساي اصناف نانوايي و آسياباني و ميوه فروشي و سمساري با برخي از اعضاي آنها و گروهي از سربازان از قلعه و اقامتگاه حكمران به سوي مجلس قاضي مي رفتند و منتظر اعلام رؤيت مي شدند، خيابانها از جمعيت پر مي شد و مردم در دو طرف خيابان صف مي كشيدند و اين رژه راكه به زيباترين اسبها مزين شده بود تماشا مي كردند. هنگامي كه خبر رؤيت هلال پخش مي شد، يك گروه از سربازان به قلعه و ديگران به محله هاي شهر رهسپار مي شدند و با صداي بلند به مردم آغاز روزه را اعلام مي كردند و همه يك صدا فرياد بر مي آورند: اي امت، اي بهترين مردم! روزه فرارسيد، روزه فرا رسيد و اگر هلال رؤيت نشود چنين ندا در مي دادند: فردا ماه شعبان است و همه افطار كنيد! همه افطار كنيد.اما اکنون، استهلال در این کشور هم مانند بقیه کشورهای اسلامی از سوی نهادهای رسمی و مذهبی انجام می شود. در این ماه همه مردم مصر ـ اعم از مسلمان و غیر مسلمان ـ جشن می گیرند. در قاهره گروههای مختلف مص، عرب وغیر عرب جشنهای مختص خود را دارا هستند، چراکه هرکدام به گونه ای خاص این ماه رامی شناسند وهر کدام به اندازه خود قدر و منزلت آن را می دانند. این جشنها حالت پیچیده و مرکب جشنهایی اند که از دوره فرعونیان وقبطانیان و اسلامیان باقی مانده اند. در این جشن ها هم رگه هایی از ابتکارات شیعیان فاطمی و میراث ممالک مختلف ـ از جمله عثمانی ها ـ وجود دارد و هم مراسم دیگر اقوام در آنها هویداست. مسلمانان مصر خيابان ها، کوچه ها و محله ها را با چراغ هاي رنگي، فانوس ها و پارچه هايي که بر روي آن رمضان کريم و شهر رمضان الذي انزل فيه القران نوشته شده است، آذین می بندند.اگرچه اکنون شهرهای مصر برق دارند، اما همچنان "فانوس های رنگی" نماد رمضان است. بازار این فانوس ها در ماه رمضان داغ است و مردم از آنها برای تزئین خانه ها و کوچه ها بهره می گیرند. کودکان مصري هم با در دست داشتن این فانوس ها، سرودها و شعرهاي معروف اين ماه را مي خوانند. در زمان مراسم ماه رمضان در مصر، در ساختار روز هم تغییر حاصل می شود: روزهای کاری و مدرسه کوتاه تر می شوند و برخی از فعالیت های تجاری ـ اکثراً رستوران ها و کافه ها ـ برای صرف سحری زودتر باز می کنند.زنان مسلمان براي پذيرايي از مهمانان اين ماه، مايحتاج و موادغذايي مورد نياز خود را از بازارها فراهم مي کنند و غذاهايي چون الياميش و شيريني کنافه را آماده مي کنند.برپا کردن سفرهاي افطاري، به منظور همبستگي براي فقيران و نيازمندان در مساجد و اماکن مختلف هم از سنت های رمضانی مصریان است.مسلمانان پس از افطار و اداي نماز، در قهوه خانه ها و خيمه هاي رمضاني، براي شب زنده داري و شرکت در مسابقه ها گردهم جمع مي شوند. مردم مصر در طول ماه رمضان، به کارهای نیکی نظیر دادن صدقه، توبه از گناهان، خواندن قرآن، نماز، و دادن افطاری به روزه گیران اهتمام می ورزند.با ورود به اين ماه، مساجد اين کشور مملو از روزه داراني است که براي اداي نمازهاي پنج گانه به مساجد مي روند تا صحنه با شکوهي از برپايي يکي از واجبات مسلمانان را به نمايش بگذارند. علاوه بر آن مسلمانان با حضور در مساجد تا پايان ماه مبارک بارها قرآن را ختم مي کنند. مصری ها معتقدند که شب قدر، يكي از شب هاي فرد از ده شب آخر رمضان است؛ لذا پرهيزكاران و پارسايان، ده شب و روز آخر ماه رمضان را با خشوع بي مانندي مي گذرانند. بقیه مردم هم شب قدر را بسيار گرامي مي دارند و معتقدند كه در آغاز اين شب، فرشتگان براي رساندن نعمتهاي الهي به زمين مي آيند و بي شك هر دعايي در این شب مستجاب خواهد شد، چون درهاي آسمان در اين شب باز خواهد بود.عده اي از مردم، ده روز آخر را به مسجد رأس الحسين(ع) يا مسجد حضرت زينب(س) مي روند و در آنجا معتكف مي شوند.عید فطر و آداب و رسوم آن ـ از جمله نماز عید فطر و پرداخت زکات ـ پایان بخش جشن عظیم رمضان در مصر است. لبنان: ماه مبارك رمضان در لبنان تنوع خاصی دارد. مردم لبنان از قدیم عادت دارند كه پیش از آغاز ماه مبارك، آخرین روز ازماه شعبان را به خروج از منزل و گذراندن آن در دل طبیعت اختصاص دهند. چیزی شبیه همان مراسم کلوخ اندازان که در شهرهای زیادی از ایران برگزار می شود.این سنت در میان لبنانی ها به "استبانه" یا "سیبانه" مشهور شده و به معنای انتظار برای مشاهده هلال ماه رمضان است. هر چند که این روزها استبانه در خیلی از مناطق لبنان، تبدیل به تفریحی ساده و بی هدف شده است که برای بعضی از مردم در آخرین یكشنبه پیش ازماه رمضان انجام می شود. در لبنان، هر وقت شخصی که مورد تصدیق دیگران است ماه را ببیند، به دادگاه شرعی می روند تا درباره مشاهده هلال ماه شهادت دهد و اگر مفتی لبنان و قاضیان شرعی از درستی شهادت او مطمئن شود، دستور اعلام آغاز ماه رمضان و شلیك گلوله توپ را صادر می كنند.عادت شلیك توپ از زمان های قدیم در لبنان رواج داشت اما در برخی مراحل تاریخی و در بعضی مناطق مثل بیروت به خاطر وقوع جنگ های مختلف نادیده گرفته شد. اما این روزها ارتش لبنان این سنت را احیا کرده و در اولین روز از ماه مبارك رمضان و عید فطر سه توپ شلیک می کند. این البته به جز توپ هایی است که در زمان فطار و سحر شلیک می شود و تمام شهر را با این توپ ها باخبر می کند.لبنانی ها برای بیدار شدن در سحر به توپ ارتش بسنده نمی کنند و اشخاصی را به نام "مسحراتی" مامور می کنند تا در کوچه ها بگردند و بر طبل بکوبند و با شعر خوانی، مردم را برای خوردن سحری و عبادت سحرگاه بیدار کنند. مسحراتی ها كه لباس محلی بر تن دارند، از ساعت 2 و 3نیمه شب در کوچه ها می خوانند: "یا نایم وحد الدایم، یا نایموحدالله" یعنی "ای خفته! برخیز و خداوند باقی را عبادت كن" و "قوموا علی سحوركن،جای رمضان یزوركن" یعنی "برخیزید و سحری بخورید، رمضان به دیدار شما آمده".زمان افطار که می رسد، خیابان های لبنان تقریبا خالی می شود. آنقدر که تا یکی دو ساعت بعد از افطار به سختی می توانید رفت و آمدی را در خیابان ببینید. اما این خلوتی نزدیک افطار از نیمه شب تا سحر با رفت و آمد مردمی که به مراکز خرید و تفریح گاه ها و مساجد می روند، جبران می شود. لبنانی ها، به خرما آقای سفره می گویند و جز خرما، با چیز دیگری افطار نمی کنند. بعد از آن نوبت سوپ شوربا است که گلوی روزه داران لبنانی را تازه می کند.به طور کلی سفره لبنانی ها یکی از متنوع ترین سفره های جهان است و این سفره در ماه رمضان تنوع بیشتری هم پیدا می کند. مردم لبنان علاقه زیادی به پر بودن سفره، تنوع و زیبایی آن دارند و به همین دلیل، اگر سر سفره افطار یکی از لبنانی ها بنشینید، مجبورید به اصرار میزبان انواع پیش غذاها مثل تبولی، حمص، فتوش، سالاد كلم، روكا، متبل، كبه، دلمه برگ مو، سمبوسه، عرایس و فته را تست کنید.اما این داستان تنوع فقط به خوردنی های افطار ختم نمی شود. لبنانی ها به انوعاع و اقسام نوشیدنی ها هم علاقمندند و بنابراین ممکن است با خرنوب، سوس، جلاب، آب تمبرهندی و آب لواشك از شما پذیرایی کنند.انواع و اقسام كباب، بره و مرغ شكم پر، مغربیه، ملوخیه، صیادیه ماهی و سایر غذاهای دریایی هم در لبنان طرفداران زیادی دارند که البته بیشتر به عنوان وعده شام صرف می شوند. تمام این ها به کنار، سر سفره لبنانی ها باید چشم به راه شیرینی های محلی لبنانی هم باشید که ناگفته پیداست به اندازه غذاها و نوشیدنی ها تنوع دارند. این شیرینی ها به محض جمع شدن سفره افطار صرف می شوند و معروف ترین آنها مشبك، قطایف، كنافه، كلاج، شعیبیات، المفروكه، قاروطیه وبحصالینو هستند که معمولا در ماه مبارک رمضان صرف می شوند.در مقابل این افطاری پر و پیمان، مردم لبنان معمولا در وعده سحر غذاهای سبكی می خورند و این غذاها بیشتر شامل انواع "منقوش" می شود. منقوش غذایی است با پایه خمیر و پنیر که گاهی همراه با زیتون و ماست چكیده، تهیه می شود.در لبنان آیین "سهره" یا شب نشینی در شب های رمضان رواج زیادی دارد. به طوری که می توان گفت همه خانواده های لبنانی ساعاتی از شب را دور هم جمع می شوند و به شب نشینی می گذرانند. موضوع این شب نشینی ها هم از تفریح و تلویزیون دیدن تا ختم قرآن فامیلی متفاوت است. البته در این بین هستند کسانی که ترجیح می دهند در مسجد جمع شوند و تا زمان سحر عبادت کنند. در ماه مبارک رمضان در لبنان، خیمه های رمضانی رواج زیادی دارند. این خیمه ها که در محلات شهر برپا می شوند، محل برگزاری برنامه های متنوع شهروندی هستند که تا صبح ادامه دارند. در برخی از این خیمه ها کمک های مردمی برای نیازمندان جمع آوری می شود.لبنانی ها با وجود تنوع دینی و مذهبی که در کشورشان دارند، ماه رمضان را به عنوان یک مناسبت ملی نگاه می کنند و به همین دلیل، حتی مسیحیان لبنانی هم در برنامه های ماه مبارک رمضان مشارکت دارند. آنها گاهی با مسلمانان سر سفرع افطار می نشینند، دوستان مسلمانشان را به افطار دعوت می کنند و در مراسم خیریه مسلمانان که به مناسبت ماه رمضان برگزار می شود،حضور دارند. سوریه: از آخرین روزهای ماه شعبان، بوی رمضان را می توان در کوچه های دمشق حس کرد. بازارچه های شلوغ، مساجد تمیز، خانه های غبارروبی شده و سخنرانی مبلغان و علمایی که در مراکز فرهنگی شهر به گوش می رسد.تمام شهر انگار به استقبال مهمانی خدا رفته اند که اینطور به تکاپو افتاده اند.در دمشق قاضی شرع و مسوولان مربوط به شریعت این شهر مسوولیت اعلام آغاز ماه رمضان را به عهده دارند و برای این کار از تحقیقات انجمن های علمی کمک می گیرند. در آخرین شب ماه شعبان دادگاه شریعت دمشق ساعت ها آسمان را زیر نظر می گیرد تا بتواند در بهترین زمان هلال ماه را رویت کند. با مشاهده هلال ماه رمضان قاضی شریعت از رسانه ها می خواهد تا این مساله را به اطلاع عموم برسانند و در مساجد اعلام کنند. از این به بعد است که باید منتظر شنیدن صدای سحرخوانان در کوچه های شهر باشید که با سحرخوانی هایشان مژده فرا رسیدن این ماه را می دهند.سحرخوان ها معمولا با عنوان "ابوطبله" به خیابان ها می آیند و با نواختن طبل خود سحرخوانی کرده و مردم را به طاعات و بندگی خداوند و خوردن سحر دعوت می کنند. در مقابل، آن عده از روزه داران که نمی خواهند صدای سحرخوانان و نواختن طبل های شان آنها را اذیت کند، تا نیمه های شب بیدار می مانند و قبل از فرا رسیدن زمان سحر، سحری خود را می خورند و بعد از آن می خوابند. ماه رمضان در سوریه با سنت های خاصی همراه است. مردم سوریه همراه با اذان افطار گلوله توپ شلیک می کنند تا همه از زمان افطار با خبر شوند. خیابان های دمشق که در ماه مبارک رمضان عصرها شلوغ تر از همیشه است و با نزدیک تر شدن به زمان اذان مغرب خلوت تر می شود، به محض پیچیدن صدای الله اکبر اذان در بلندگوی مساجد، خالی از عابر می شود. افطار در دمشق، جز در خانه و مسجد معنایی ندارد. در کنار مسجد بزرگ شهر دمشق، داستان سرایان داستان های "زیر سالم" و "عنتره بین شداد" را برای مردم نقل می کنند و هر کس با در دست گرفتن قلیان خود و با حرکات سر به چپ و راست به داستان ها گوش می دهد.پدیده داستان سرایی در گذشته در قهوه خانه های سوریه رایج بود اما امروز داستان سرایان به کوچه ها آمده اند و هر جا مردم بیشتر تردد کنند، همانجا بساط می کنند. در مناطق ثروتمندنشین سوریه هم می توانید پدیده ای را ببینید که به چادرهای رمضانی معروف است. این چادرها هر سال در کنار رستوران های بزرگ و هتل های پنج ستاره برپا می شوند و در آن، ثروتمندان بهانه ای پیدا می کنند تا کمک های مردمی، زکات، صدقه و کفاره (پول، کالا و غذا) را برای فقرا جمع آوری کنند. مردم دمشق ضرب المثل جالبی درباره ماه رمضان دارند که می گوید: "دهه اول ماه رمضان برای خوردن، دهه دوم برای لباس، دهه آخر برای شیرینی". این ضرب المثل کنایه از توجه روزه داران به وعده های غذایی شان در دهه اول ماه رمضان، خریدن لباس برای عید فطر در دهه دوم و تهیه انواع شیرینی برای عید فطر در دهه سوم دارد. عربستان:این کشور همچنان به عنوان شاخص ترین کشور عرب در زمینه برگزاری مراسم های معنوی ماه مبارک رمضان به شمار می رود. کشوری که دارای بیشترین مکان های مقدس اسلامی در جهان است و مردم این کشور و مسلمانان جهان همواره برای زیارت به دو شهر مکه و مدینه سفر می کنند. شب های ماه مبارک رمضان در این شهر فضای معنوی خاصی حاکم است. خانواده های عربستان عادات خاصی دارند، از جمله اینکه به خاطر خوش یمنی و نوید ماه مبارک رمضان لوازم و اثاثیه منزل خود را تغییر می دهند. در عربستان هزاران مسلمان در ایام ماه رمضان از سپیده صبح در تمام نقاط برای ادای مناسک عمره و عبادت اقدام می کنند. بعد از نماز عشاء نیز به راز و نیاز و دعا می پردازند.غذای مردم عربستان در ماه رمضان خرما، قهوه عربی، گوشت چرخ کرده و ماهی است. قطر:قطری ها در برگزاری مراسم های خاصی همچون غبقه ید طولایی دارند. در این مراسم که در منزل بزرگان قوم و قبیله و همراه با صرف افطار و شام برگزار می شود، علاوه بر فرزندان و وابستگان، سایر مردم برای ادای احترام و انجام دید و بازدید در مجلس حضور می یابند. هم زمان با برگزاری دید و بازدید، کودکان حاضر در مراسم به اجرای آداب و رسوم آیینی اقدام می کنند.مسلمانان قطر معمولا از نیمه دوم ماه شعبان برای استقبال از ماه مبارک رمضان آماده می شوند و براساس عادت در این ماه، جشن هایی را که ریشه در فرهنگ اجتماعی آن ها دارد، برگزار می کنند.شب های رمضان در قطر با سایر کشورها فرق می کند. مسلمانان پس از برپایی نماز عشاء و تروایح (ویژه اهل تسنن) نشست های رمضانی را که شامل دو نشست ویژه مردان و بانوان است، برپا و در این نشست ها شیرینی، چای و قهوه عربی توزیع می کنند. عمان:پادشاهی عمان بازارهای ویژه ای برای ماه رمضان برپا می کند کهمردم برای خرید لوازم و مایحتاج ماه رمضان خود به این بازارها می روند و به خرید فانوس و چراغ های مختلف که رسم بیشتر کشورهای عربی و اسلامی است، می پردازند.سپس انواع خرما، حلوا و مواد موردنیاز سفره های افطار را فراهم می کنند. معمولا کشورهای ایران، هند، پاکستان و چین بیشترین میزان محصولات قابل فروش در این بازارها را دارند. در این ماه دولت ساعت کار کارکنان را تغییر می دهد. ساعت کار آنها صبح ها دیرتر آغاز می شود و عصرها زودتر پایان می یابد.همه مردم عمان چه کوچک و چه بزرگ از زمانی که هلال ماه را می بینند تا زمان عید فطر به مساجد می روند و نماز می خوانند. بعد از نماز، برنامه های دینی و فرهنگی متفاوتی دارند که وزارت اوقاف و امور دینی آن ها را تنظیم می کند.در این مراسم، زنان وکودکان در کلاس های درس برای تلاوت قرآن حاضر می شوند. امارات: مراسم افطار در خاک دولت امارات تابع شرایط خاصی است. مردم در زمان افطار با هر وسیله ای که دارند در سواحل دریا حاضر می شوند و با برپایی چادر، در کنار خانواده های دیگر به خوردن افطار مشغول می شوند. در این میان مردم اقدام به تبادل غذای افطار با یکدیگر می کنند و بدین وسیله محبت و فرهنگ نوع دوستی میان آن ها افزایش می یابد. حوالی عصر و زمان افطار، در سواحل امارات بازارهایی برای خرید ماهی و مواد غذایی مختلف به وجود می آید و مردم مایحتاج خود را از انجا تهیه می کنند. علاوه بر این، هر کس با هر دین و هر موقعیتی باید جلوی چشم دیگران روزه باشد. هتل ها معمولاً جایی را برای غذا خوردن مسافران اختصاص می دهند و غذا را به اتاق ها می فرستند، اما غذا خوردن باید حتماً دور از چشم دیگران انجام شود. در دبی کافه ها و باشگاه ها تعطیل و مسابقات و برنامه های ورزشی نیز تا پایان ماه رمضان، متوقف می شوند. عراق:ماه مبارک رمضان، ماهی مقدس و مهم در عراق است و عموم مردم این کشور حرمت این ماه را نگاه می دارند. عراقی های ساکن پایتخت قبل از فرا رسیدن ماه مبارک رمضان به بزرگ ترین بازار قدیمی بغداد می روند و لوازم مورد نیاز در این ماه را خریداری می کنند.از شب اول این ماه تا آخرین شب آن، نزدیک زمان سحر، افرادی در شهر می گردند و با کوبیدن بر طبل، روزه گیران را برای خوردن سحری بیدار می کنند. از مهم ترین خوراکی های خاص مردم عراق در ماه رمضان، "باقلوا" و "زولبیا" است که مردم دراین ماه تناول می کنند. سوپ در افطاری هم طرفدار زیادی دارد که اغلب قبل از صرف غذا مصرف می شود. خرما نیز از غذاهایی است که حتما باید در سفره وجود داشته باشد.با آغاز ماه مبارک رمضان خانواده های عراقی با در دست داشتن سینی های غذا به مساجد می روند تا غذای خود را با روزه داران یا نیازمندان تقسیم کنند. مساجد عراق در این ماه، شاهد حرکت پر جنب و جوش مردم است ؛ زیرا غیر از نماز، برنامه های دینی و فرهنگی دیگری مختلفی دارد؛ نظیر سخنرانی که بعد از افطار به تبیین مسائل دینی و اخلاقی می پردازد.کودکان عراقی نیز در این ماه بازی های مختلف و قدیمی به نام های ماجینه ، محیبس و صینییه انجام می دهند؛ تا این ماه را برای خود خاطره انگیزتر کنند. شب قدر از شب های بسیار مهم در عراق است. شیعیان سه شب را به احتمال شب قدر احیاء می گیرند و در آنها با خواندن قران، ادعیه و زیارت امام حسین(ع) شب زنده داری می کنند.زیارت حضرت سیدالشهداء (ع) نیز ـ مانند بقیه خیرات و عبادات ـ در این ماه فضیلت بیشتری دارد. در اعمال مخصوصه ی شب های قدر هم تأکید فراوانی بر زیارت امام حسین(ع) شده است؛ لذا جمعیت انبوهی این شب را در کربلا می گذرانند طوری که در این شب ها جای خالی در کربلا باقی نمی ماند.زیارت نجف اشرف هم حال و هوای ویژه ای دارد چرا که ایام شهادت و ضربت خوردن امیرالمؤمنین علی (ع) نیز در همین شب ها واقع می شود. عید فطر در عراق با شکوه و اهمیت بسیار بیشتری نسبت به ایران برگزار می شود. این عید به مدت سه روز تعطیل رسمی است و مردم از چند روز قبل برای آن آماده می شوند. آنها لباس جدید می خرند و غذای مناسب آماده می کنند تا در روز عید به میهمانان تقدیم کنند. مردم عراق نوعی کیک که آن را "کلیچه" می نامند برای این عید می پزند و جشن و شادی همگانی به راه می اندازند. از مهم ترین برنامه های عید فطر برگزاری نماز عید فطر است. بعد از نماز هم به دیدار یکدیگر می روند و بزرگ ترها به کوچک ترها عیدی می دهند. خیابان ها شلوغ است و مردم در حال رفت و آمد هستند. بچه ها هم بازی های مخصوصی در این روزها دارند. همچنین مردم فطریه را نیز به فقرا می دهند.مسافرت های زیادی در این سه روز انجام می شود که صد البته زیارت کربلا، نجف و کاظمین در آن جای خاصی دارد. بحرین:ماه مبارك رمضان در بحرین به عنوان یكی از كشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس از شور و حال خاصی برخوردار است و مردم این كشور چون دیگر كشورهای اسلامی همزمان با فرا رسیدن این ماه مبارك آداب و رسوم خاص ماه رمضان را بجا می آورند؛ یكی از مهمترین آداب و رسوم های ماه مبارك رمضان ماه ضیافت الهی در بحرین جلسات ، نشست ها و شب نشینی های رمضانی است كه در اصطلاح محلی به آن غبقه و به لهجه محلی غبگه گفته می شود. در این جلسات كه در منازل بزرگان قوم و قبیله و همراه با صرف افطا و شام برگزار می شود، علاوه بر فرزندان و وابستگان، سایر مردم جهت ادای احترام و انجام دید و بازدید در مجلس مزبور حضور می یابند.همزمان با برگزاری این جلسات كودكان حاضر در مراسم به اجرای آداب و رسوم آیینی اقدام می كنند كه یكی از معروف ترین آنها مراسم "قرقاعون" است. قرقاعون مراسم سنتی شعر خوانی كودكان به مناسبت فرا رسیدن ماه مبارك رمضان است كه با سرودها و اشعاری فرارسیدن ماه مبارك را یاد آوری كرده و از سوی بزرگان با نقل و شیرینی وآجیل از آنان پذیرائی می شود.علاوه بر این در بحرین مانند دیگر كشورهای عربی و بر اساس یك رسم دیرین افرادی با نام مسحراتی با نواختن طبل و دهل اقدام به بیدار كردن مسلمانان برای صرف سحری می كنند.شب نیمه ماه مبارك رمضان كه آن را مناصفه (یعنی نیمه ماه رمضان) می نامند بیشتر به برنامه مسحراتی ها اختصاص دارد. اندونزی:ماه مبارک رمضان، برای مردم اندونزی ماه جشن و شادی است. شادماني هاي شبانه، تفريحات، بازي هاي مختلف و غذاهای متنوع، همه جزئي از فرهنگ مردم اندونزي در این ماه عزیز است.پس از رؤیت هلال ماه رمضان در اندونزی، تعدادی از افراد تا صبح در مسجد می مانند و طبل می زنند و به این نحو آغاز ماه مبارک را به دیگران اعلام کی کنند.از معروف ترین غذاهای رمضانی اندونزی "ابهم" است که نوعی شیرینی شبیه کیک است. از خوردنی های مطلوب آنها می توان به غذاهاي دريايي، برنج و سبزیجات نیز اشاره کرد. کباب مرغ هم برای افطار در بازار رمضان رونق دارد. از دیگر آداب مسلمانان اندونزیایی، رفتن به مسجد قبل از نماز مغرب و خوردن افطار دسته جمعی است. آنها سپس به خواندن نماز مشغول می شوند.یک شب و روز در اندونزی، به عنوان "شب نزول قرآن" و "روز نزول قرآن" شناخته می شود. اندونزیایی ها به این روز بسیار ارج می نهند و آن را گرامی می دارند. مراسم ویژه ای هم به این مناسبت در قصر ریاست جمهوری اندونزی برگزار می گردد. مسلمانان اندونزی 10 شب آخر ماه را به شب زنده داری و عبادت می گذرانند و معتقدند یکی از این شب ها شب قدر است.ايرانيان مقيم اندونزي نیز همچون ديگر هموطنان خود در جنوب شرقي آسيا رمضان را گرامی می دارند. آنان در ليالي قدر، با برپايي آيين هاي ويژه اي در سوگ اولين امام شيعيان می نشینند و آيين احياء شب های احیاء هم با حضور ده ها تن از ايرانيان مقيم و خانواده هاي آنها در محل اقامتگاه سفير ايران در جاكارتا برگزار می شود.پایان بخش جشن رمضان مسلمانان اندونزی، عید فطر است. در این روز مردمی که یک ماه را با روزه داری سر کرده اند لباس های نو و رنگارنگ خود را می پوشند و مراسم وذهبی خاص این روز را به جای می آورند. پاکستان: مردم مسلمان پاكستان پيش از رسيدن اين ماه پيشاپيش به پيشواز اين ماه مي روند و آماده رفتن به ميهماني الهي مي شوند و هر خانواده درصدد است تا آمادگي هاي لازم را به منظور يك ماه روزه داري كسب كند.اعتقاد مردم پاكستان به اين ماه بسيار زياد است و اين ماه را بسيار گرامي مي دارند.جامعه سنتي پاكستان و اعتقاد راسخ پاكستانيها براي روزه داري در مقابل تهاجم فرهنگي هنوز رنگ و بوي خود را از دست نداده است. با شروع ماه رمضان، مساجد رونق مي گيرند و مجلس وعاظ گرم تر از هميشه مي گردد.شيعيان و اهل سنت، هر كدام آداب و رسوم خود را تعقيب مي كنند و طبقآیینهای مذهب خود در اين ماه عبادت مي كنند.مجالس مختلف پس از افطار درگوشه و كنار شهر برپاست وهمگان براي كسب فيض به مساجد مي روند و تا ساعت ها اين مراسم ادامه دارد. شيعيان با روي آوردن به مساجد و حسينيه ها در مجالس مخصوص اين ماه شركت مي كنند كه از جمله آنها مراسم احيا و گرامي داشت شب هاي قدر و مراسم شهادت حضرت علي(ع) و روز جهاني قدس است.افطاري دادن در بين مردم پاكستان مرسوم است و در مساجد هر كسي سعي دارد با دادن افطاري كسب فيض كند و گاه سبقت گرفتن مردم براي دادن افطاري بر ديگران ديدني است. سفره هاي مردم در ماه رمضان اندكي رنگين تر از سابق مي شود.چاشني سفره پاكستانيها هيچ گاه ترك نمي شود و در اين ماه اين چاشني ها هم رنگ و بوي ديگري دارند.پيش از رسيدن ماه رمضان شهروندان تدارك ترشي اين ماه را مي گيرند و بازار ترشي فروشي در اين ماه بسيار گرم است، همچنين خرما كه در روايات اسلامي به آن سفارش شده و ارزش غذايي بالايي نيز دارد جاي خاصي بر سر سفره مردم پاكستان دارد و افطار مردم نيز معمولاً با خرماست. ماهي و زولبيا كه مردم پاكستان آن را "جلبي" مي نامند طرفداران زيادي در اين ماه دارد و غذاخوري ها كه در اين ماه به دستور دولت تعطيل مي شوند بازار گرم ترشي و "جلبي"، "پكروي"، "سمبوسه " فروشي هستند.بازارهاي پاكستان هم متناسب با اين ماه، مواد غذايي مورد نياز مردم را عرضه مي كنند، عده اي از تاجران به احترام اين ماه با اعلام كاهش نرخ سود خود سعي بر كاهش قيمت مواد غذايي در طول اين ماه را دارند و معمولاً نرخ مواد غذايي در اين ماه اندكي افزايش مي يابد مگر آنكه تغيير خاصي در اوضاع آيد. در پايان يك ماه روزه داري، عيد فطر كه عيد اصلي مسلمانهاست بسيار ديدني است و خريد عيد فطر معمولاً از نيمه هاي رمضان شروع مي شود و تردد در بازارها به علت ازدحام جمعيت بسيار مشكل می شود.در اين عيد مردم معمولاً با ميوه، شيريني و عمدتا خشكبار از ميهمانان خود پذيرايي مي كنند و ديد و بازديد در اين عيد بيش از هر عيد ديگري است و بزرگداشت اين عيد سه روز است.نماز عيد فطر نيز در مساجد با شكوه خاصي برگزار مي شود و مردم هر قشر در نماز عيد فطر شركت مي كنند و اعتقاد دارند كه اين نماز مكمل روزه هاي شان است. افغانستان:ماه رمضان در افغانستان مانند سایر کشورهای مسلمان اهمیت ویژه ای دارد و مردم این کشور با آداب و رسوم خاص خود در این ماه به میهمانی خدا می روند.مردم افغاستان همزمان با نزدیک شدن ماه رمضان روزه می گیرند و با غبارروبی مساجد و مکان های مذهبی به پیشواز ماه میهمانی خدا می روند.به دلیل اهمیت این ماه در بین مردم مسلمان افغانستان دولت این کشور با تعیین زمان حلول ماه مبارک رمضان و پاسداشت این روز، همه ساله اول این ماه را تعطیل اعلام رسمی اعلام می کند، در افغانستان بر خلاف سایر کشورهای اسلامی، نرخ مواد غذایی در این ماه کاهش می یابد و حداقل تغییر نمی کند. بر اساس آمار در افغانستان ۹۹ درصد مردم مسلمان هستند که از این تعداد ۷۴ درصد پیرو مذهب حنفی و ۲۵ درصد شیعه و بقیه پیروان سایر مذاهب هستند.در ماه مبارک رمضان تلاوت قرآن و ذکر مناقب رسول اکرم(ص) و اهل بیت ایشان جایگاه ویژه ای دارد، اعتقادات خاص مردم به احکام و مسایل اسلامی درماه رمضان جلوه ویژه ای دارد و همین اعتقاد به ارزش ها سبب شده است که در مقابل تهاجم فرهنگی بیگانه و به خصوص غرب مقاومت کنند. مساجد افغانستان در ماه مبارک رمضان شاهد حضور پر رنگ مردم است، شیعیان و اهل سنت افغانستان هر کدام آداب و رسوم خاص خودشان را در این ماه انجام می دهند، در هنگام اذان مغرب نمازگزاران با خود افطاری به مسجد می برند و پس از خواندن نمازمغرب و عشا افطار می کنند به خانه می آیند و شام می خورند. تلاوت و ختم قرآن کریم از مهم ترین آدابی است که مردم افغانستان در ماه مبارک رمضان به آن توجه ویژه ای دارند، افطاری دادن به فقرا و کمک به آنها در بین مردم افغانستان مرسوم است و اغلب مساجد این کشور در شب های ماه مبارک افطاری می دهند. اعمال ویژه شب های قدر در مسجدها، تکایا و مکان های مذهبی دیگر برگزار می شود و مسلمانان افغانستان با احیا این شب ها از خداوند عاقبت بخیری و آمرزش گناهان خود را طلب می کنند.در افغانستان هم مانند ایران مردم از غذاهای خاصی در سفره های افطار استفاده می کنند، سفره ها در ماه رمضان اندکی رنگین تر از سابق می شود، چاشنی سفره حتی در خانواده های فقیر در این ماه ترک نمی شود و استفاده از ترشی خاص افغانی که "چتنی" نام دارد بسیار مرسوم است، خرما به دلیل ارزش غذایی بالا و زولبیا که مردم افغانستان به آن "جلبی" می گویند طرفداران زیادی در این ماه دارد. عید فطر که عید اصلی و بزرگ مردم افغانستان است و گرامی داشت این روز بزرگ توسط مردم این کشور بسیار دیدنی است، نماز عید فطر نیز در مساجد جامع، خیابان های اصلی و فضاهای باز با شکوه خاصی برگزار می شود و مردم گروه گروه در نماز عید فطر شرکت می کنند و اعتقاد دارند که این نماز مکمل روزه هایشان است. بر اساس رسوم مردم افغانستان، در شب آخر رمضان خانواده ها تا فطریه را پرداخت نکنند و یا آن کنار نگذارند، افطار نمی کنند.در روزهای آخر ماه مبارک رمضان خانواده ها به منظور خرید به بازارها می روند به همین دلیل بازارها رونق خاصی دارند، عید فطر در افغانستان سه روز است، مردم معمولاً با شیرینی های محلی و خشکبار از میهمانان خود پذیرایی می کنند، دید و بازدید در عید فطر معمولا بیشتر از هر عید دیگری در افغانستان مرسوم است. تونس:مردم تونس نیز چون دیگر کشورها، برای ماه مبارک رمضان آداب و رسوم خاصی دارند. چراغانی منازل و معابر و صله رحم گسترده از جمله برنامه های ویژه این کشور به مناسبت ماه رمضان است.ماه رمضان جایگاه ویژه ای میان مردم تونس دارد و همه مردم تونس اعم از فقیر و غنی در جشن های این ماه شرکت می کنند. در این ماه همه ساکنان تونس تمام منازل خود را با چراغ ها و لامپ ها تزئین و روشن می کنند، در هر شهری، در خیابان ها، کوچه ها و بازارها چراغ ها را می افروزند و این حرکت غیرعادی در ماه های دیگر سال انجام نمی شود، حتی بازارها و محلات تجاری برای برآورده کردن احتیاجات و نیازهای روزه داران تا ساعات پایان شب باز هستند. خانواده های تونسی ماه رمضان را ماه دلجویی می دانند و به علت تفاوت شیوه زندگی خانواده ها در این عصر با زمانهای گذشته و چون فرصتی نادر است، با خانواده درجه یک و افراد خانواده خود دور یک سفره می نشینند و افطار می کنند. مردم تونس درماه رمضان با شیر و خرما در مساجد افطار می کنند، سپس نماز مغرب می خوانند و دوباره به سفره های افطاری که زنان ظرفهایی به همراه غذاهای دیگری درآن قرار می دهند، بازمی گردند.غذاهای معروف ماه رمضان که بر سر سفره ها آورده می شود، فروان است. از جمله "بریک" که تخم مرغ آب پز، گوشت جوجه یا گوشت چرخ کرده، پیاز و سیب زمینی درروغن سرخ شده است. غذای دیگر "فریک" است که سوپ جو با گوشت جوجه و یا ماهی است. غذای دیگری که در سفره افطاری آنها یافت می شود، طاجین است که عبارت است از کیکی که از پنیر رومی و تخم مرغ و سبزیجات و گوشت در فر طبخ می شود. غذای اصلی آنها هنگام افطار و در ماه رمضان سبزیجات و گوشتهای مختلف است که با روغن زیتون سرخ می شود. اردن:ماه مبارك رمضان در اردن همچون ديگر كشورهاي اسلامي از لحاظ مذهبي ، اجتماعي ، فرهنگي و حتي اقتصادي از ماه هاي ديگر ممتاز بوده و به عنوان يك ماه بي همتا در زندگي مردم اين كشور به شمار مي رود. اما شاید وجه مشخصه ماه رمضان اردن با دیگر کشورها در نحوه استقبال از آن باشد. مردم اردن از حدود يك هفته قبل ازآغاز اين ماه مبارك از لحاظ مذهبي، رواني و مادي از جمله اصلاح، بازسازي و تميز كردن مساجد محله و آذين بندي در ورودي خانه ها و پنجره آپارتمان هاي خود به چراغ ها یا فانوس هایی با شكل آياتي از قرآن كريم و يا شكل هلال ماه و ستاره به استقبال ماه مبارك رمضان مي روند.با گذشت زمان، تنوع درانواع تزیین افزایش یافته و اجناس و دکورهای بسیاری به این مناسبت ساخته شده است. در ده سال اخیر استقبال از ماه مبارک رمضان، تزیین خیابان ها و آذین بندی آنها افزایش چشمگیری نیز یافته است و علاوه بر ورودی منازل، کوچه ها هم با ریسه های چراغ، لامپ و فانوس زینت می یابند.اين چراغ ها و آذین ها تا پس از عيد سعيد فطر باقي مي مانند.مردم اردن در اين ماه به صله رحم، ديد و بازديد، اطعام و برپايي سفره هاي افطاري ميان افراد جامعه نیز می پردازند.خانواده هاي روزه دار اردني عادت دارند، براي افطاري و سحري خود و يا دعوت هاي افطاري كه برپا مي كنند در هرروز از روزهاي ماه مبارك رمضان انواع و اقسام خوراكي ها، غذاها، شيريني ها و شربت هاي متنوع را در سفره خود بگذارند. انواع غذاهای مرتبط با ماه رمضان ـ یعنی انواع "حلواها"، "شکلات"، "خرما" و "نوج" ـ با ویژگی های خاص ماه رمضان مانند شکل ماه و ستاره تزیین می شوند.كارمندان دولت و اكثر شركت ها اين ماه زودتر حقوق و همچنين پاداشی حدود صد ديناري مخصوص ماه مبارك رمضان را دريافت می كنند.ساعت كار ادارات دولتي در این ماه دو ساعت کسر می شود.وزارت كشور اردن در اطلاعيه اي اعلام كرده است كه در اين ماه خجسته رستوران ها و غذاخوري هاي عمومي در طول روز حق ارايه غذا به مشتريان نداشته و هر كسي كه در روز مشاهده شود كه در اماكن عمومي مواد غذايي و نوشيدني مي خورد تا بعد از تعطيلات عيد سعيد فطر زنداني خواهد شد. هر ساله و پيش از فرا رسيدن ماه مبارك رمضان، افراد خير و ثروتمند ، جمعيت هاي خيريه ، بيشتر هتل هاي پنج ستاره، شركت ها، كارخانه ها و به علاوه وزارت اوقاف و كميته هاي زكات در اردن به توزيع بسته هاي حاوي مواد غذايي و مواد مصرفي براي مصرف در ماه مبارك رمضان بين خانواده هاي فقير، مستمند ، افراد يتيم و بي سرپرست در سراسر اردن توزيع مي كنند.عجیب اینکه در طی ماه رمضان در اردن به طور متوسط 70 درصد به تصادفات رانندگی اضافه می شود لذا پلیس جزواتی را بین رانندگان پخش می کند و از آنها می خواهد که امنیت حمل و نقل را رعایت کنند.عيد فطر در اردن هم بسیار مهم است؛ بطوری که معمولا از سوی دولت بین 3 تا 4 روز تعطیل رسمی اعلام می شود. یمن: در یمن مسلمانانبه انتظاررؤیت هلال ماهدر مساجد می مانند، با حلول ماه مبارک رمضان به یکدگر تبریک و تهنیت می گویند، سپس از گلدسته های مساجد،رادیو و تلویزیون صدای اذان برمی خیزد و آغاز ماه رمضان را جشن می گیرند ومردان به مساجد رفته و سرودهای دینی را که از ماهها پیش آماده کرده بودند، از طریق بلندگوهای مساجد می خوانند.زنان در این ایام غذاهای خاص ماه رمضان را تهیه کنند و در رقابتی سالم با یکدیگر غذاهای مختلف را تهیه می کنند. بسیاری از آنها قبل از آغاز ماه مبارک رمضان به نظافت خانه ها و تمیز کردن آن می پردازندو برای اینکهمایحتاج ایام رمضان را تهیه کنند،به بازارها می روندو سعی در ایجاد جوی روحانی دارند.در بسیاری از روستاها مردم خانه های خود را با گچ و حنا که از مناطق خاصی در کوههای یمن استخراج کرده اند، رنگ می زنند ومحله خود را به سبک سنتی می آرایند. مسلمانان یمن با خرما، آب یا قهوه افطار می کنند،بعد برای ادای نماز به مساجد می روند و سپس به منزل آمده و غذاهامی خورند. می توان گفتسفره های افطاری جایگاه خاص و پیشرفته ای میان سفره های دیگر در کشورهای عربی دارد، عموما سفره های آنها خالی از شفوت که از نان خاص و ماست تهیه شده و از شربه که از گندم با شیر و شکر یا گوشت ساخته شده است،نیست. اما غذاهای دیگری چون کبسه، سلته، عصیده، سوسی ازبهترین غذای یمنیها به شمار می رود. شیرینیهای این ایام از اهمیت به سزایی برخوردار است که طی یکسری فعالیتهای تجاری از هند به یمنآمده که معروفترین آنهابنت صحن، روائی، کنافه، عوامه، قطائف، شعوبیه، بسبوسه و حتیباقلوا است. زمان کار کارمندان یمنی از ساعت 10 صبح تا 15 عصر است و ساعت کارهای غیر اداری نیز از ساعت 21 تا 1 بامداد است که به نظر می رسد در این ساعات شب فعالیت بیشتر از روز است، به طوری که این ایام فرصتی برای مرخصی کارمندان به شمار می رود تا با داشتن کار کم با خانواده های خود به سفر بروند.کودکان بی صبرانه منتظر فرا رسیدن ماه رمضان هستند تا مانند بزرگان روزه بگیرند .بسیاری از آنها در مقابل نزدیکان وانمود می کنند که روزه هستنداما مخفیانه می خورند چون توانایی روزه گرفتن ندارند تنها تظاهر به روزه داری می کنند. در این ایام شبکه های مختلف برنامه های خاصی برای کودکان اعم از مسابقات دینی،فرهنگی و علمی و سریال و فیلم نمایش می دهند. مناسبتهای اجتماعی چون برگزاری جشن عروسی و دیگر جشنها در این ایام ممنوع است، چرا که این ماه، ماه توبه و استغفار است و جشنها زمانی برای لهو و لعب به شمار می روند. مسلمانان بیشتر وقت خود را به تلاوت قرآن و خواندن کتابهای حدیث و فقه میگذرانند، به طوری که فعالیتهای ورزشی و فرهنگی در ماه رمضان در یمن کاهشچشمگیری پیدا می کند،آنها سعی می کنند به جای هر کاری،فعالیتهای خیرخواهانه داشته باشند. کنار گذاشتن اختلافات وبخشیدن یکدیگر از اموری است که در این ایام بسیار زیاد است، زیرا مسلمانان سعی می کنند تا روحانیت این ماه را حفظ کنند، مسلمانان یمن آرزو می کنند که ای کاش همه سال ماه رمضان بود تا مردم با برادری و الفت در کنار یکدیگر زندگی می کردند.با وجودی که شبکه های مختلف مسلمانان را برای سحری از خواب بیدار می کند، اما وجود سحرگو پدیده ای است که با فرا رسیدن ماه رمضان دیده می شود.مسلمانان سحری را نیز با همسایه ها و نزدیکان خود می خورند، در سحری از غذاهای خاصی چون فول با آب میوه می خورند. با پایان رسیدن ماه رمضان اندوه و حزن تمام وجود آنها را فرا می گیرد که از ماه رحمت و مغفرت خداحافظی می کنند و گاهی با خواندن شعرهایی احساس خود راابراز می کنند. اما با فرا رسیدن عید سعید فطر آنها به استقبال این روز می روند، بهترین لباس خود را می پوشند و با شیرینی به دیدن خانواده، دوستان و نزدیکان خودمی روند و به یکدیگر به ویژه کودکان هدیه می دهند. الجزایر:ماه مبارک رمضان و گرفتن روزه در نزد اقشار مختلف جامعه الجزایر از تقدس ویژه ای برخوردار است به گونه ای که در این کشور هیچ مورد تظاهر به روزه خواری حتی از سوی نوجوانان، مسافران و غیر مسلمانان دیده نمی شود. مسلمانان این کشور که با غبارروبی و فرش کردن تمامی بخش های مساجد و تزیین آنها با چراغ های رنگی و آماده کردن غذایی چون ˈشورباˈو شیرینی های ویژه ماه رمضان از ماه خدا استقبال کردند این روزها به رغم گرمای شدید تابستان نیمه ماه رمضان را سپری می کنند.مردم مسلمان الجزایر در این ماه در دیدار و احوال پرسی های خود با گفتن ˈ رمضان مبارکˈ و ˈرمضان الکریمˈ و ˈصح الفطرکمˈ ضمن آرزوی قبولی طاعات و عبادات از خداوند متعال سلامتی یکدیگر را برای گرفتن روزه مسالت می نمایند. گویی در ماه رمضان، روز و شب در این کشور جای خود را به یکدیگر داده اند و مردم الجزایر بسیاری از ساعات روز را به استراحت در منزل می پردازند و شب ها پس ازافطار تا نزدیک سحر بیدار و در حال گشت و گذار در خیابان ها و میادین شهر هستند. پس از افطار دسته های مختلف زن و مرد بویژه جوانان برای شرکت در آیین های ماه رمضان بویژه نماز تروایح به مساجد می روند، گروههایی از مردان و جوانان نیز به قهوه خانه های سنتی و برخی خانواده ها نیز به کنسرت های موسیقی آیینی ویژه رمضان که در نقاط مختلف شهر برپا می شود می روند و لحظات شادی را در کنار سایر اعضای خانواده می گذارنند. قهوه خانه های سنتی الجزایر دقایقی پس از آغاز وقت افطار ، درها را به روی مشتریان باز می کنند و آنها تا نزدیک سحر به گفت و گو درباره موضوعات مختلف از جمله چگونگی سر کردن با گرسنگی و تشنگی بویژه در روزهای گرم ، مسایل سیاسی و اجتماعی و نحوه گذران زندگی می پردازند.درهمین حال حضور گسترده جوانان در صف های نماز جماعت بویژه در ماه رمضان طی سالهای اخیر روندی رو به افزایش داشته است.زنان مسلمان الجزایری نیز در این ماه به پخت غذاهایی چون ˈشوربا با ماکارونیˈ، ˈ الحریرهˈ، ˈالبربوشهˈ، الشخشوخهˈ(نوعی ترید) وˈ الطاجینˈ و شیرینی هایˈقلب اللوزˈ، ˈالمقروطˈ و ˈالزلابیهˈ می پردازند. وزارت اوقاف وامور دینی الجزایر در چند سال اخیر با برنامه های متنوع مذهبی در مساجد مهم زمینه حضور بیشتر مردم در این اماکن مذهبی را فراهم کرده است.برگزاری مسابقات محلی و بین المللی تلاوت وحفظ قرآن کریم و دعوت از قاریان برجسته کشورهای اسلامی و همچنین مسابقات قرآن کریم ویژه نوجوان از دیگر برنامه های پر طرفدار در ماه مبارک رمضان در الجزایر است. بوسنی و هرزگوین:ماه مبارک رمضان در بوسنی و هرزگوین حال و هوای ویژه ای دارد و مسلمانان بوسنیایی نیز مانند مسلمانان سایر کشورهای اسلامی با برگزاری برنامه ها و مراسم های به خصوصی ماه رحمت و برکت را جشن می گیرند که از آنها می توان به برگزاری مراسم افطار دسته جمعی، شب های انس با قرآن و نیز کنسرت های الهیه خوانی اشاره کرد. شبکه های تلویزیونی مرتبط با مسلمانان نیز تلاش می کنند با پخش الهیه (سرود هایی با مضامین دینی) و نیز سایر برنامه های دینی هرچه بیشتر در ایجاد حال و هوای رمضانی سهیم شوند.شعائر الهی و عبادات در طول شبانه روز توسط مسلمانان ادا می شود و صدای تلاوت آیات قرآن كریم در این ماه از بلندگوهای مساجد قطع نمی شود. یكی از مظاهر دوستی و مودت میان مردم بوسنی - با هر دین و مذهبی كه باشند- جمع شدن بر سر سفره های افطار است. ماه رمضان آغاز یادآوری اخوت و دوستی با خود و دیگران و دوری از محرماتاست. همزمان با فرا رسیدن ماه پر خیر و بركت رمضان، مساجد و عبادتگاه های بوسنی با چراغ ها و تزئینات متنوع آذین بندیمی شوند. این نورافشانی ها نه تنها برای روشن شدن مساجد، بلكه به منظور بیدار شدن روحیه همكاری میان مردم و گرفتن دست فقیران توسط ثروتمندان است. بسیاری از مردم بوسنی ماه رمضان را فرصتی برای آزادی زندانیان جرایم مالی می دانند، لذا كمك های مردمی به منظور پرداخت بدهی زندانیان، جمع آوری شده و به این ترتیب انس و الفتی میان آنان ایجاد می شود. در ماه مبارك رمضان، هدایا و صدقات افزایش می یابد؛سفره های افطار ماه رمضان نیز تنها برای نیازمندان مسلمان نیست بلكه تمامی نیازمندان ادیان دیگر از جمله مسیحیان نیز در این افطاری ها شركت داده می شوند. از غذاهای مورد علاقه مردم بوسنی كه معمولا در سفره های افطار آنان دیده می شود، مرغ شكم پر، كباب،پیراشكی گوشت و سبزیجات، كدو، اسفناج و انواع سالاد است كه با ذغال پخته می شود. انتهای پیام/