تاریخ انتشار۲۲ مرداد ۱۳۹۸ ساعت ۱۱:۲۲
کد مطلب : 433948

"نامه يك كهنه سرباز ايراني براي ترامپ"

لوبلاگ در مطلبي با عنوان "نامه يك كهنه سرباز ايراني براي دونالد ترامپ"، مطلبي از يكي از ايرانيان بازگشته از جنگ را منتشر كرد كه در آن كهنه سرباز ايراني با اشاره به صلح دوستي ايرانيان تاكيد كرد ايرانيان در طول تاريخ هرگز شروع كننده هيچ جنگي نبوده اند ولي در دفاع از مهين خود ذره اي ترديد به خود راه نخواهند داد.
"نامه يك كهنه سرباز ايراني براي ترامپ"
به گزارش سرويس ساير رسانه ها خبرگزاری تقریب به نقل از شبکه خبر:
به گزارش پايگاه اينترنتي لوبلاگ؛ حبيب احمد زاده، كهنه سرباز ايراني كه چندين بار در طول جنگ مجروح و دو بار نيز شيميايي شده است، در نامه خود براي رئيس جمهور آمريكا نوشت:
رئيس جمهور ترامپ در توئيت اخير خود نوشته بود كه "ايرانيان هرگز در جنگي پيروز نبوده اند ولي در مذاكره هرگز شكست نخورده اند". به عنوان شهروندي جهاني و يك كهنه سرباز جنگ عراق با ايران با تجربه اي دست اول از تلخي جنگ، دو پيشنهاد را در واكنش به رئيس جمهور ايالات متحده ارائه مي كنم.
اول اينكه وي هرگز از واژه "پيروزي و پيروز شدن" در توصيف هيچ جنگي استفاده نكند. تاريخ آمريكا سرشار از تجربه هاي جنگ و شكست است و نيازي نيست به رئيس جمهور ايالات متحده، نتايج جنگ هاي ويتنام، عراق، افغانستان، سوريه و حتي درگيري ها در يمن را يادآوري كنم. هيچكدام از اين تجربه هاي تكان دهنده و هيچكدام از جنگ هاي ديگر به نتيجه دلخواه منجر نشده اند.
به عنوان يك كهنه سرباز و فعال صلح، بايد به رئيس جمهور آمريكا بگويم كه گام نخست در هر نبردي، درك دشمن است. به عنوان كهنه سربازي ايراني، به شدت توصيه مي كنم كه فرهنگ و تاريخ تمدن هاي قديمي همچون ايران را مطالعه كند. ايرانياني كه وي از آنها به عنوان "ملت تروريست" ياد مي كند، از اينكه هيچ جنگي در دويست و پنجاه سال اخير به نامشان ثبت نشده است، بسيار مفتخر و خرسند هستند. افتخار مي كنيم كه هرگز جنگي را عليه هيچ كشوري شروع نكرده ايم و هيچ ملت ديگري تحت ستم ما نبوده اند. 
همچنين، ظرافتي در فرهنگ پيچيده ايراني وجود دارد كه ملت كهن ايران را از رئيس جمهور ترامپ و تيم "ب" وي جدا مي سازد. اين ديدگاهي است كه هر يك از ما درباره جنگ داريم. براي ما جنگ يك گزينه نيست، ما هرگز رفتن به جنگ را انتخاب نمي كنيم، ما فقط به جنگ واكنش نشان مي دهيم. 
در هزار و نهصد و پانزده و در طول جنگ جهاني اول، رئيسعلي دلواري، مردي از يك روستاي كوچك در نزديكي خليج فارس در كنار گروهي كم شمار از مردان خود، از ايران در برابر مهاجمان انگليسي دفاع كرد. آنها مهاجمان را متوقف كردند، كساني كه بي طرفي ايران در اين جنگ را ناديده گرفته بودند. آنچه كه رئيسعلي در آن زمان مي گفت همچنان در خاطره مردم امروز ايران جاري است؛ او مي گفت "ما در اين جنگ وارد شده ايم نه براي به دست آوردن سرمايه و دارايي هاي مهاجمان، بلكه وارد شده ايم تا سرمايه و دارايي هاي خودمان را از خسران نجات دهيم". رئيسعلي و افرادش در آن جنگ پيروز شدند و جانشينان وي يك قرن بعد نيز همان كار را كردند و اگر لازم باشد، ما نيز تكرار خواهيم كرد. 
آقاي رئيس جمهور، ايران هرگز شروع كننده جنگ نبود؛ هرگز به منابع، جان و وجود ديگران دست درازي نكرده است تا براي خود ثروت و منفعت جمع كند. ايران فقط از خود و داشته هايش، جان و هويتش دفاع كرده است و خواهد كرد. ايران در طول تاريخ هزاران ساله خود اين كار را انجام داده است و اگر مجبور شود، بار ديگر آنچه را كه رئيسعلي انجام داده بود، انجام خواهد داد. مردم نسل من اين كار را بين سالهاي هزار و نهصد و هشتاد تا هزار و نهصد و هشتاد و هشت انجام دادند، زماني كه همه دنيا در جنگ هشت ساله پشت صدام حسين ايستاده بودند، ايرانيان با قدرت ايستادند و از وطن خود دفاع كردند. 
زماني كه جهانيان نظاره گر فرو افتادن بمب هاي شيميايي صدام بر سر مردم بيگناه ايران بودند، درنهايت وي نشان داد كه حتي يك وجب از خاك ايران را نمي تواند بگيرد. ايرانيان يك دل و يك صدا از وطن و خانواده هاي خود دفاع كردند. 
مردم ما هنوز داغدار زندگي هاي ارزشمند زيادي هستند كه در طول جنگ از دست داده اند با اين حال و با وجود همه اختلاف ها، ايرانيان به اينكه هشت سال از ميهن خود دفاع كرده اند، همچنان افتخار مي كنند. 
آقاي رئيس جمهور:
از نگاه ايرانيان، پيروزي و شكست در جنگ به اين معناست. در واژگان ما، كسي كه جنگ را شروع مي كند تنها بازنده آن است. كسي كه مي خواهد شادي را بربايد، زندگي و سعادت ديگران را از ميان ببرد تنها كسي است كه متحمل شكست شده است. 
جنگيدن كار ما نيست ولي مذاكره و ديپلماسي چرا! جنگ هدف ما نيست ولي خود را موظف به صلح مي دانيم. صلح تنها فلسفه زندگي ماست و شما درست گفته ايد: ديپلماسي هنر ماست. ايران نيز زبردستي خود در هنر صلح ديپلماسي را به اثبات رسانده است. 
ديپلماسي، روامداري و قناعت گرايشاتي هستند كه با صرف ميلياردها دلار سلاح هم نمي توان آنها را به دست آورد. متحدان شما در منطقه، محمد بن سلمان و بنيامين نتانياهو مي توانند به اين حقيقت گواهي دهند. با وجود دهها ميليارد دلاري كه آنها براي بودجه هاي نظامي خود صرف كرده اند، همچنان احساس ناامني مي كنند و تصور مي كنند تهديدهايي واقعي يا خيالي آنها را در بر گرفته است. اتكاي آنها به قدرت نظامي به بهاي از ميان رفتن ديپلماسي خطرهاي زيادي در پي خواهد داشت؛ مانند اتكا به شطرنج بازي كه براي كيش و مات حركت مي كند. 
آقاي رئيس جمهور فقط آگاه باشيد كه دوستان شما كه ما آنها را تيم "ب" مي خوانيم دارند شما را به سوي دو راهي سوق مي دهند كه در طول چند دهه گذشته نيز با آن روبرو بوده اند. حال آنها شما را قانع كرده اند و به سوي تحريم استاد ديپلماسي ايران و همكارانش سوق داده اند تا از تاثير گذاري آنها بكاهند. با همه اين كارها، ايران همچنان مي تواند اسب و فيل خود را تا آن سوي صفحه شطرنج جهان گسيل دهند. دوستان شما همچنان بايد ياد بگيرند كه ديپلماسي بيش از آنكه تخت نرد باشد، شطرنج است. 
خاطر نشان مي شود حبيب احمد زاده، نويسنده كتاب هايي همچون "شهر در محاصره" و "شطرنج با ماشين قيامت" است. وي همچنين مستند سازي سينمايي و عضو هيئت علمي دانشگاه هنر تهران است.
نام شما
آدرس ايميل شما