تاریخ انتشار۲۹ مرداد ۱۳۹۸ ساعت ۱۱:۲۳
کد مطلب : 427614

اهمیت وحدت در نهج البلاغه

امام علی (ع) می‌فرمایند: من دست باز كشيدم، تا آنجا كه ديدم گروهى از اسلام باز گشته، مى‏ خواهند دين محمّد صلّى اللّه عليه‌و‌آله‌و سلّم را نابود سازند، پس ترسيدم كه اگر اسلام و طرفدارانش را يارى نكنم، رخنه‌اى در آن بينم يا شاهد نابودى آن باشم، كه مصيبت آن بر من سخت‌‏تر از رها كردن حكومت بر شماست.
اهمیت وحدت در نهج البلاغه
به گزارش حوزه اندیشه خبرگزاری تقریب، نگاه امام علی(ع) به موضوع وحدت، نگاهی راهبردی و اسـاسی اسـت که از عمق عشق و علاقه ایشان به پیـامبر(ص) و تـداوم حـیات دین و امتش برمی خیزد.

ایشان تداوم خط اسـلام و مـسلمانی را به عنوان یک اصل اساسی و مهم، سرلوحه فعالیتهای خویش قرار داده بود و با تـمام وجـود و تا آخرین لحظه عمر خـویش بـه هر آنـچه ایـن مـهم را تحقق می بخشد، اهتمام ویژه داشت و حـتی لحـظه‌ای از این مهم غفلت نورزید.

در تشریح و تبیین وحدت به عنوان یکی از اصـول راهـبردی تضمین کننده حیات امت اسلامی،بـه عوامل زیر اشاره دارد لذا خبرگزاری تقریب تلاش دارد ؛ فرمایشات امام علی(ع) در خصوص وحدت و اهمیت آن را منتشر کند که این هفته به قسمتی از خطبه  62 نهج البلاغه می پردازیم؛


پس از ياد خدا و درود خداوند سبحان محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را فرستاد تا بيم دهنده جهانيان، و گواه پيامبران پيش از خود باشد.

آنگاه كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به سوى خدا رفت، مسلمانان پس از وى در كار حكومت با يكديگر درگير شدند.

سوگند به خدا نه در فكرم مى ‏گذشت، و نه در خاطرم مى ‏آمد  كه عرب خلافت را پس از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از اهل بيت او بگرداند، يا مرا پس از وى از عهده دار شدن حكومت باز دارند، تنها چيزى كه نگرانم كرد شتافتن مردم به سوى فلان شخص بود كه با او بيعت كردند.
 

من دست باز كشيدم، تا آنجا كه ديدم گروهى از اسلام باز گشته، مى‏ خواهند دين محمّد صلّى‌اللّه‌عليه‌و‌آله‌و‌سلّم را نابود سازند، پس ترسيدم كه اگر اسلام و طرفدارانش را يارى نكنم، رخنه‌اى در آن بينم يا شاهد نابودى آن باشم، كه مصيبت آن بر من سخت‌‏تر از رها كردن حكومت بر شماست، كه كالاى چند روزه دنياست و به زودى ايّام آن مى‏ گذرد چنانكه سراب ناپديد شود، يا چونان پاره‏‌هاى ابر كه زود پراكنده مى‏ گردد. پس در ميان آن آشوب و غوغا بپا خاستم تا آن كه باطل از ميان رفت، و دين استقرار يافته، آرام شد (صفحه 600).

انتهای پیام/
نام شما
آدرس ايميل شما